Чаҳ парво аз ғубори хат мишкӣнаст он лабро ?

چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟

Май лаълии ҷавоҳир серума созад зулмати шаб ро

می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را

Май лаълии ҷавоҳир серума созад зулмати шаб ро

می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را

Кунад нақли шароби талх , чашми шӯри кавкаб ро

کند نقل شراب تلخ، چشم شور کوکب را

Биҳишти нася аш мешуд ҳамин ҷои нақд бе заҳмат

بهشت نسیه اش می شد همین جا نقد بی زحمت

Ба мазҳаби ҷамъ агар мекард зоҳиди ҳасани машраб ро

به مذهب جمع اگر می کرد زاهد حسن مشرب را

Хушо ҳамсояи манъам , ки лаъли обдор ӯ

خوشا همسایه منعم، که لعل آبدار او

зи оби зиндагӣ лабрез дорад чоҳи ғабғаб ро

ز آب زندگی لبریز دارد چاه غبغب را

зи таъсир саҳархезӣаст рӯй субҳи нӯронӣ

ز تأثیر سحرخیزی است روی صبح نورانی

Мада аз даст дар айёми перии домани шаб ро

مده از دست در ایام پیری دامن شب را

Ба бӯсӣ чанд ширин кун даҳони талхкомон ро

به بوسی چند شیرین کن دهان تلخکامان را

Ки аз хат дар камӣни рӯз сиёҳӣ ҳаст он лаб ро

که از خط در کمین روز سیاهی هست آن لب را

Чунон шуд ом дар айёми мо завқи гирифторӣ

چنان شد عام در ایام ما ذوق گرفتاری

Ки озодӣ буд бар дили гарони атфоли мактаб ро

که آزادی بود بر دل گران اطفال مکتب را

Насозад тангдастии танг , майдон бар сабки ақлон

نسازد تنگدستی تنگ، میدان بر سبک عقلان

Ки Тифл аз доман худ мекунад , омодаи мураккаб ро

که طفل از دامن خود می کند، آماده مرکب را

Мтоб аз сахтии айёми рӯ ,гар аҳли озорӣ

متاب از سختی ایام رو، گر اهل آزاری

Ки накушояд гиреҳ аз дам ба ғайр аз санги ақраб ро

که نگشاید گره از دم به غیر از سنگ عقرب را

зи шукри хандаи пинҳони гул , булбули баради лиззат

ز شکر خنده پنهان گل، بلبل برد لذت

Хуморолӯд донад қадари ин ҷоми лаболаб ро

خمارآلود داند قدر این جام لبالب را

Макун дар мади эҳсони кӯтаҳӣ , то мансабии дорӣ

مکن در مد احسان کوتهی، تا منصبی داری

Ки бошад боди дастии лангари ороми мансаб ро

که باشد باد دستی لنگر آرام منصب را

Ба трдстӣ нагардад рост , чун девор моил шуд

به تردستی نگردد راست، چون دیوار مایل شد

Иморат чанд хоҳӣ кард ин фарсӯдаи қолабро ?

عمارت چند خواهی کرد این فرسوده قالب را؟

Биҳишти длгшои ман дили шбҳост , май тарсам

بهشت دلگشای من دل شبهاست، می ترسم

Ки гирад чарх кам фурсати зи дастами домани шаб ро

که گیرد چرخ کم فرصت ز دستم دامن شب را

Ба девони қиёмати кори мо раҳмат кӣ андозад ?

به دیوان قیامت کار ما رحمت کی اندازد؟

Ки як дам тира созад сайл , баҳри софи машраб ро

که یک دم تیره سازد سیل، بحر صاف مشرب را

Ману кунҷи хмўлу фикри зоди охирати соиб

من و کنج خمول و فکر زاد آخرت صائب

Гуворои боди базми айш , хуши вақтони машраб ро

گوارا باد بزم عیش، خوش وقتان مشرب را