Аҳли маънӣ ба сухани булбул бустон худанд

اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند

Ба назари оинаи дори дил ҳайрон худанд

به نظر آینه دار دل حیران خودند

Пой рағбат нагузоранд ба домони биҳишт

پای رغبت نگذارند به دامان بهشت

Ҳама дар сайри гулистони з гиребон худанд

همه در سیر گلستان ز گریبان خودند

Ҷигари ташна ба сарчашма ҳайвон набаранд

جگر تشنه به سرچشمه حیوان نبرند

Ин скндрмншони чашма ҳайвон худанд

این سکندرمنشان چشمه حیوان خودند

Чашм чун лола ба лухти ҷигар худ доранд

چشم چون لاله به لخت جگر خود دارند

Мизбони худу меҳмон сар хон худанд

میزبان خود و مهمان سر خوان خودند

Дар таҳи тӯда хокистар ҳастӣ чун барқ

در ته توده خاکستر هستی چون برق

Гарми равшангарии оина ҷон худанд

گرم روشنگری آینه جان خودند

Аз худои ранҷи худу роҳат мардум талабанд

از خدا رنج خود و راحت مردم طلبند

Марҳами захми касон , доғ намоён худанд

مرهم زخم کسان، داغ نمایان خودند

Ба насими сухани сард парешон нашаванд

به نسیم سخن سرد پریشان نشوند

Ҳамчуи дастори сари субҳ , парешон худанд

همچو دستار سر صبح، پریشان خودند

Ишваи хирмани гулро ба ҷӯии нстоннд

عشوه خرمن گل را به جوی نستانند

Ғунча хусбон риёзати гул домон худанд

غنچه خسبان ریاضت گل دامان خودند

Гоҳ дар қабза бастанду гуҳӣ дар кафи қабз

گاه در قبضه بسطند و گهی در کف قبض

Дмбдми қуфлу калид дар зиндон худанд

دمبدم قفل و کلید در زندان خودند

Чаҳ аҷабгар сухани талх ба шукр гӯйанд

چه عجب گر سخن تلخ به شکر گویند

Ки зи ширини схниҳо шкрстон худанд

که ز شیرین سخنیها شکرستان خودند

Партави меҳр ба афсурдаи дилони арзонӣ

پرتو مهر به افسرده دلان ارزانی

Хонимони сӯхтагони шамъ шабистон худанд

خانمان سوختگان شمع شبستان خودند

Фурсат дидани айбу ҳунар халқ куҷост ?

فرصت دیدن عیب و هنر خلق کجاست؟

Ки ба сад чашм , шабу рӯз нигаҳбон худанд

که به صد چشم، شب و روز نگهبان خودند

Хотири ҷамъи азин қавм талаб кун соиб

خاطر جمع ازین قوم طلب کن صائب

Ки парешон шудаи фикр парешон худанд

که پریشان شده فکر پریشان خودند