Ба камони пушт ва ба шамшер даҳан бахшиданд

به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدند

Синаи гарм чу хуршед ба ман бахшиданд

سینه گرم چو خورشید به من بخشیدند

Ҷоми хуршеди зиёд аз даҳани гардун буд

جام خورشید زیاد از دهن گردون بود

Ба лаби ташнаи дрёкш ман бахшиданд

به لب تشنه دریاکش من بخشیدند

Рангу бӯе ки азон боғи ҷинони рангин буд

رنگ و بویی که ازان باغ جنان رنگین بود

Гирд карданд ва ба он себ зқн бахшиданд

گرد کردند و به آن سیب ذقن بخشیدند

Зон гиреҳҳо ки дар он зулфи сияҳ бор наёфт

زان گرهها که در آن زلف سیه بار نیافت

Нофае чанд ба саҳроӣ хутан бахшиданд

نافه ای چند به صحرای ختن بخشیدند

Печу тобӣ ки зи мӯии камар афзӯн омад

پیچ و تابی که ز موی کمر افزون آمد

Ба сари зулфи парешон сухан бахшиданд

به سر زلف پریشان سخن بخشیدند

Нурро бода кунад дар қадаҳи чашми Суҳайл

نور را باده کند در قدح چشم سهیل

Ҷуръае каз лаби лаълаш ба Яман бахшиданд

جرعه ای کز لب لعلش به یمن بخشیدند

Лағзишӣ чанд каз арбоби назар содир шуд

لغزشی چند کز ارباب نظر صادر شد

Ба сафои рухи он сим бадан бахшиданд

به صفای رخ آن سیم بدن بخشیدند

Узр май хӯрдан мо рӯз ҷазо хоҳад хост

عذر می خوردن ما روز جزا خواهد خواست

Чашми мастӣ ки ба он тавба шикан бахшиданд

چشم مستی که به آن توبه شکن بخشیدند

Дурбинони ҷаҳони хурдаи ҷони пеш аз марг

دوربینان جهان خرده جان پیش از مرگ

Нақд карданд ва ба он ғунча даҳан бахшиданд

نقد کردند و به آن غنچه دهن بخشیدند

Қамарӣоне ки дарин доира бнё буданд

قمریانی که درین دایره بنیا بودند

Умри худ ҷумла ба он сарв чаман бахшиданд

عمر خود جمله به آن سرو چمن بخشیدند

Буд агар перҳанӣ бар тани Юсуфи сафатон

بود اگر پیرهنی بر تن یوسف صفتان

Вақти эҳроми ғарибӣ ба ватан бахшиданд

وقت احرام غریبی به وطن بخشیدند

Кард бо шукр агар дасти дарозии соиб

کرد با شکر اگر دست درازی صائب

Гунаҳи тӯтии моро ба сухан бахшиданд

گنه طوطی ما را به سخن بخشیدند