Ъушрат рӯй замин бесар ва поён доранд

عشرت روی زمین بی سر و پایان دارند

Дахл бехарҷ агар ҳаст гадоён доранд

دخل بی خرج اگر هست گدایان دارند

Фориғанд аз ғами дастору саранҷоми либос

فارغند از غم دستار و سرانجام لباس

Чаҳ ҳузураст ки хуршед қабоён доранд

چه حضورست که خورشید قبایان دارند

Гарчи чун ғунчаи навруста ба зоҳир гиреҳанд

گرچه چون غنچه نورسته به ظاهر گرهند

Дар саропардаи дили уқда гушойон доранд

در سراپرده دل عقده گشایان دارند

Чеҳраи неъмати алвони ду се рӯзӣ сурх аст

چهره نعمت الوان دو سه روزی سرخ است

Домани айши абади луқма рибоён доранд

دامن عیش ابد لقمه ربایان دارند

Сарв аз кашмакаши бод хазон озодаст

سرو از کشمکش باد خزان آزادست

Бекулоҳон чаҳ ғам аз Фўтаҳ рибоён доранд ?

بی کلاهان چه غم از فوطه ربایان دارند؟

Бар сари ганҷ ба хӯни ҷигар ифтор кунанд

بر سر گنج به خون جگر افطار کنند

Ин чаҳ фақраст ки ин хоҷа намоён доранд

این چه فقرست که این خواجه نمایان دارند

Рӯзгорӣаст ки арбоби тнъми соиб

روزگاری است که ارباب تنعم صائب

Чашми рағбат ба лаби нон гадоён доранд

چشم رغبت به لب نان گدایان دارند