Гӯшаи гирон ки зи айём канорӣ доранд

گوشه گیران که ز ایام کناری دارند

Ҳамчуи сайёди камӣнгоҳ шикорӣ доранд

همچو صیاد کمینگاه شکاری دارند

Бӯсаи он лаб теғасту канор аз ҳастӣ

بوسه آن لب تیغ است و کنار از هستی

Ошиқонгар ҳаваси бӯс ва канорӣ доранд

عاشقان گر هوس بوس و کناری دارند

Нури ойӣна ба андоза хокистар ӯст

نور آیینه به اندازه خاکستر اوست

Тираи рӯзони дили хуршед шиорӣ доранд

تیره روزان دل خورشید شعاری دارند

Гарчи чун обилаи ушшоқ ба зоҳир гиреҳанд

گرچه چون آبله عشاق به ظاهر گرهند

Дар саропардаи дили турфа баҳорӣ доранд

در سراپرده دل طرفه بهاری دارند

Нест мумкин ки сарафроз нигараданд чу гирд

نیست ممکن که سرافراز نگردند چو گرد

Хоксорон ки сари роҳ саворӣ доранд

خاکساران که سر راه سواری دارند

Сатҳёни ғӯр маъонӣ натавонанд намӯд

سطحیان غور معانی نتوانند نمود

Бештари оинаҳо нақш ва нигорӣ доранд

بیشتر آینه ها نقش و نگاری دارند

Чун тавонанд батон чашми зи худсозии баст ?

چون توانند بتان چشم ز خودسازی بست؟

Ки з ҳар пораи дили оина дорӣ доранд

که ز هر پاره دل آینه داری دارند

Нест мумкини ҳамаи шаби сайр чироғон накунанд

نیست ممکن همه شب سیر چراغان نکنند

Дар ҷигар , сӯхтаҳоӣ ки шарорӣ доранд

در جگر، سوخته هایی که شراری دارند

Ба ки дар домани равшангар ишқ овезанд

به که در دامن روشنگر عشق آویزند

Синаҳоӣ ки зи афлок ғуборӣ доранд

سینه هایی که ز افلاک غباری دارند

Ҳиммат аз турбати он қавм талаб кун соиб

همت از تربت آن قوم طلب کن صائب

Ки зи сӯзи дили худ шамъ мазорӣ доранд

که ز سوز دل خود شمع مزاری دارند