Ҳар дилиро ки муҳаббати садаф роз кунад

هر دلی را که محبت صدف راز کند

Захмаш аз теғ маҳоласт даҳан боз кунад

زخمش از تیغ محال است دهن باز کند

Ошиқ аз сарзаниши халқ чаро андешад ?

عاشق از سرزنش خلق چرا اندیشد؟

Шамъ ҷое ки забон дар даҳан газ кунад

شمع جایی که زبان در دهن گاز کند

Кӯҳи тамкини турои нола буд хандаи Кебек

کوه تمکین ترا ناله بود خنده کبک

Ба чаҳ умед касе дарди дил оғоз кунад ?

به چه امید کسی درد دل آغاز کند؟

Аз латофат нашавад ҳасани мусаввир , варна

از لطافت نشود حسن مصور، ورنه

Сангро тешаи ман оина пардоз кунад

سنگ را تیشه من آینه پرداز کند

Шуд зи парвози парешони пару болам , кӯи ишқ

شد ز پرواز پریشان پر و بالم، کو عشق

Ки марои ҷамъ ба сарпанҷа шаҳбоз кунад ?

که مرا جمع به سرپنجه شهباز کند؟

Дар саропардаи асрори нафас муҳаррам нест

در سراپرده اسرار نفس محرم نیست

Чашм гуёӣ ту хӯн дар дил ғаммоз кунад

چشم گویای تو خون در دل غماز کند

Ҷигари сӯхтаро нола гармаст алоҷ

جگر سوخته را ناله گرم است علاج

Ҳашари хокистари ман шуъла овоз кунад

حشر خاکستر من شعله آواز کند

Муҳлати умр каму вақти баҳорон танг аст

مهلت عمر کم و وقت بهاران تنگ است

Ғунча дар пӯсти магари барг сФрсоз кунад

غنچه در پوست مگر برگ سفرساز کند

Наравад гирди ятемии зи ҷабини гуҳараш

نرود گرد یتیمی ز جبین گهرش

Чун садаф ҳар ки ба дарюзаи даҳан боз кунад

چون صدف هر که به دریوزه دهن باز کند

Кӣ рсднўбти нози ту ба арбоби ниёз ?

کی رسدنوبت ناز تو به ارباب نیاز؟

Ки туро ҳар сари мӯ бар дгарӣ ноз кунад

که ترا هر سر مو بر دگری ناز کند

намекунад ҳар сухании бози даҳанро соиб

می کند هر سخنی باز دهن را صائب

Сухании кӯ ки зи хотири гиреҳӣ боз кунад ?

سخنی کو که ز خاطر گرهی باز کند؟