Макси лаби ташнаи дидор ба ҷинат накунад
مکث لب تشنه دیدار به جنت نکند
Барқ дар бутаи хошок иқомат накунад
برق در بوته خاشاک اقامت نکند
Қатрааш васли сарчашма ҳайвон гардад
قطره اش وصل سرچشمه حیوان گردد
Ҳаркии гарданкашӣ аз теғ шаҳодат накунад
هرکه گردنکشی از تیغ شهادت نکند
Умрро қомати хам боз надорад зи шитоб
عمر را قامت خم باز ندارد ز شتاب
Тир дар баҳри камони қасд иқомат накунад
تیر در بحر کمان قصد اقامت نکند
намешавад нахли барӯманди сбкбор аз санг
می شود نخل برومند سبکبار از سنگ
Ошиқ аз сахтии айём шикоят накунад
عاشق از سختی ایام شکایت نکند
Нашавад нафаси бидонадяш ба эҳсони ҳамвор
نشود نفس بداندیش به احسان هموار
Ошнои саги бегона риоят накунад
آشنایی سگ بیگانه رعایت نکند
Ҳарки аз мурдаи дилӣ зинда надорад шаб ро
هرکه از مرده دلی زنده ندارد شب را
Дар шабистони лаҳади хоб фароғат накунад
در شبستان لحد خواب فراغت نکند
Дил дар он зулф надорад ғами танҳои мо
دل در آن زلف ندارد غم تنهایی ما
Ба ватан ҳарки расад ёди з ғурбат накунад
به وطن هرکه رسد یاد ز غربت نکند
Кард дилгири сафари пои гронхўоб , маро
کرد دلگیر سفر پای گرانخواب، مرا
Ҳеҷ кас бо қалам кунад китобат накунад !
هیچ کس با قلم کند کتابت نکند!
Оби ҳайвони самандар буд оташи соиб
آب حیوان سمندر بود آتش صائب
Ошиқи андешаи зи хуршед қиёмат накунад
عاشق اندیشه ز خورشید قیامت نکند