Ғам маҳоласт ки тадбири дил ман накунад

غم محال است که تدبیر دل من نکند

Ин на барқӣаст ки дилсӯзӣ хирман накунад

این نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند

Сарв чун қомати ошиқи талабӣ ҷилва диҳад

سرو چون قامت عاشق طلبی جلوه دهد

Чаҳ кунад фохтагар тавқ ба гардан накунад ?

چه کند فاخته گر طوق به گردن نکند؟

Моу Фарҳод ба як захми зи олам шуда ем

ما و فرهاد به یک زخم ز عالم شده ایم

Хӯни мо хоб ба афсона душман накунад

خون ما خواب به افسانه دشمن نکند

Ҳамаи шаби нохуни ман бо дили ман дар ҷанг аст

همه شب ناخن من با دل من در جنگ است

Чаҳ кунад сайқал агар оина равшан накунад ?

چه کند صیقل اگر آینه روشن نکند؟

Боли парвонаи мо шамъи таҷаллӣ талаб аст

بال پروانه ما شمع تجلی طلب است

Ъшқбозӣ ба ҷгргўшаҳ гулхан накунад

عشقبازی به جگرگوشه گلخن نکند

Бас ки ғами қуфл ба дилҳои парешон зада аст

بس که غم قفل به دلهای پریشان زده است

Ғунчае дар дили шаби ёд шукуфтан накунад

غنچه ای در دل شب یاد شکفتن نکند

Чашми соиби зи ҷамоли ту чунон маъмураст

چشم صائب ز جمال تو چنان معمورست

Ки тавваҷуҳ ба гулу лола эмин накунад

که توجه به گل و لاله ایمن نکند