То хаёли лаби лаъли ту маро дар сар буд

تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود

Ҷигар сӯхтаам холи лаби кавсар буд

جگر سوخته ام خال لب کوثر بود

Ъушрат рӯй замин буд саросар аз ман

عشرت روی زمین بود سراسر از من

Сояи сарви ту рӯзӣ ки маро бар сар буд

سایه سرو تو روزی که مرا بر سر بود

Гарчи аз ҳасани глўсўзи шукри дил май барад

گرچه از حسن گلوسوز شکر دل می برد

Сухани талхи турои чошнии дигар буд

سخن تلخ ترا چاشنی دیگر بود

Серума гардид зи шарми ту забонаш дар ком

سرمه گردید ز شرم تو زبانش در کام

Шамъ ҳарчанд дарин базми забоновар буд

شمع هرچند درین بزم زبان آور بود

Дар тамомӣ шавад ойӣнаи маи занг пазир

در تمامی شود آیینه مه زنگ پذیر

Буд эмини зи клФ то маи нави лоғар буд

بود ایمن ز کلف تا مه نو لاغر بود

Содаи лавҳӣ ба балои сияҳи андохти маро

ساده لوحی به بلای سیه انداخت مرا

Занги сад парда ба аз миннати равшангар буд

زنگ صد پرده به از منت روشنگر بود

Ковуши ишқ ба мақсӯди расониди маро

کاوش عشق به مقصود رسانید مرا

Баҳр шуд қатраи обӣ ки дарин гавҳар буд

بحر شد قطره آبی که درین گوهر بود

Ишқ баҳрӣаст ки ҳаркаси зи нафаси сӯхтагон

عشق بحری است که هرکس ز نفس سوختگان

Ба канор омад азин баҳри гуҳар , анбар буд

به کنار آمد ازین بحر گهر، عنبر بود

Ба назари кори марои сохт ҷавонмардии ишқ

به نظر کار مرا ساخت جوانمردی عشق

Варна ин бодаи зи ёд аз даҳани соғар буд

ورنه این باده ز یاد از دهن ساغر بود

Кӯҳи ғам гарчи нашуд кам зи дили мо соиб

کوه غم گرچه نشد کم ز دل ما صائب

Дили битоби ҳамон киштӣ белангар буд

دل بیتاب همان کشتی بی لنگر بود