зи чашми халқи пинҳони дори кунҷи азлати худ ро

ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود را

Макун шерозаи суҳбат , каманди ваҳдати худ ро

مکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را

Ғубори хоксорӣ давр бош чашм бад бошад

غبار خاکساری دور باش چشم بد باشد

Гиромии дор чун гирди ятемии кулуфти худ ро

گرامی دار چون گرد یتیمی کلفت خود را

Фасоди тоъат бепарда афзӯнаст аз исён

فساد طاعت بی پرده افزون است از عصیان

Ниҳон кун чун гуноҳ аз чашми мардуми тоъати худ ро

نهان کن چون گناه از چشم مردم طاعت خود را

Давидан дар қафо бошад миёни роҳ хуфтан ро

دویدن در قفا باشد میان راه خفتن را

Ба оғӯши лҳдондози хоби роҳати худ ро

به آغوش لحدانداز خواب راحت خود را

Ба андаки зӯрӣ аз ҳам тору пуди ҷисм май пошад

به اندک زوری از هم تار و پود جسم می پاشد

Ғанимати дони дарин ваҳшати сарои ҷамъияти худ ро

غنیمت دان درین وحشت سرا جمعیت خود را

Магардон рӯй аз санги маломат чун сабки мағзон

مگردان روی از سنگ ملامت چون سبک مغزان

Макун бозичаи Тифлон , кӯҳи тоқати худ ро

مکن بازیچه طفلان، کوه طاقت خود را

Ба оҳи сард , фӯти матлаби дунё наме арзад

به آه سرد، فوت مطلب دنیا نمی ارزد

Ба ҳар боди мухолиф , дили млрзони рояти худ ро

به هر باد مخالف، دل ملرزان رایت خود را

Сафар кун зини ҷаҳони паст , чун оҳи саҳархезон

سفر کن زین جهان پست، چون آه سحرخیزان

Ба боми осмони афкани каманди ҳиммати худ ро

به بام آسمان افکن کمند همت خود را

Шаб қадараст давлат , нест лоиқи чашми азу бастан

شب قدرست دولت، نیست لایق چشم ازو بستن

Ба бедории сроўри рӯзгори давлати худ ро

به بیداری سرآور روزگار دولت خود را

Агар хоҳӣ ба Юсуф дар таҳи як перҳан бошӣ

اگر خواهی به یوسف در ته یک پیرهن باشی

Мада то мумкинаст аз даст , домани фурсати худ ро

مده تا ممکن است از دست، دامن فرصت خود را

Ба ком ҳар ду оламгар забон хоҳиш олоед

به کام هر دو عالم گر زبان خواهش آلاید

Пар аз хошок кун соиби даҳани ғайрати худ ро

پر از خاشاک کن صائب دهن غیرت خود را