Ёди он аҳд ки дил дар хами гесуии ту буд

یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بود

Шаби ман мӯии туу рӯзи хушам рӯй ту буд

شب من موی تو و روز خوشم روی تو بود

Нур чун чашми зи пешонӣ ман ме борид

نور چون چشم ز پیشانی من می بارید

То марои қиблаи тоъати хами абрӯии ту буд

تا مرا قبله طاعت خم ابروی تو بود

Аз гуҳар буд агар риштаи ман обӣ дошт

از گهر بود اگر رشته من آبی داشت

Парда лоғарем чарбии паҳлавии ту буд

پرده لاغریم چربی پهلوی تو بود

Он ки май баради маро аз худ ва аз роҳи карам

آن که می برد مرا از خود و از راه کرم

Боз медод ба худ ҳар нафасӣ , буии ту буд

باز می داد به خود هر نفسی، بوی تو بود

Ғмгсорӣ ки ба рӯем гуҳи беҳӯшии об

غمگساری که به رویم گه بیهوشی آب

намезад аз роҳи мурувват , арақ рӯй ту буд

می زد از راه مروت، عرق روی تو بود

Тухми умеди ман он рӯз барӯмандӣ дошт

تخم امید من آن روز برومندی داشت

Ки сувидои дилами холи лаби ҷӯии ту буд

که سویدای دلم خال لب جوی تو بود

Ҳамзабонӣ ки ғамӣ аз дили ман барме дошт

همزبانی که غمی از دل من برمی داشت

Дар саропардаи дили чашми сухангӯии ту буд

در سراپرده دل چشم سخنگوی تو بود

Холи рухсори ҷаҳон буд сияҳи рӯеи ман

خال رخسار جهان بود سیه رویی من

Дили сўдоздаҳи он рӯз ки ҳиндӯии ту буд

دل سودازده آن روز که هندوی تو بود

Дили кофар ба туҳидастии ризвон май сӯхт

دل کافر به تهیدستی رضوان می سوخت

Рӯзгорӣ ки биҳиштами гули худрӯии ту буд

روزگاری که بهشتم گل خودروی تو بود

Буд бар хӯни гули он рӯзи шарафи хоки маро

بود بر خون گل آن روز شرف خاک مرا

Ки дил хўншдаҳам нофаи оҳӯии ту буд

که دل خونشده ام نافه آهوی تو بود

Пардае буд ба чашми ман густохи нигоҳ

پرده ای بود به چشم من گستاخ نگاه

Ҳайкали шарму ҳаёе ки ба бозуии ту буд

هیکل شرم و حیایی که به بازوی تو بود

Хор дар перҳани шабнами гул буд аз рашк

خار در پیرهن شبنم گل بود از رشک

То марои такяи гуҳ аз хоки сари кӯии ту буд

تا مرا تکیه گه از خاک سر کوی تو بود

Ъушрат рӯй замин буд саросар аз ман

عشرت روی زمین بود سراسر از من

То серум дар хами чавгони ту чун гӯии ту буд

تا سرم در خم چوگان تو چون گوی تو بود

То ту рафтӣ зи назар , дида ман шуд торик

تا تو رفتی ز نظر، دیده من شد تاریک

Сайқали дидаи ман оина рӯй ту буд

صیقل دیده من آینه روی تو بود

Дили Юсуфи ҳаваси ҳалқаи занҷир ту дошт

دل یوسف هوس حلقه زنجیر تو داشت

Соиби он рӯз ки дар силсилаи мӯии ту буд

صائب آن روز که در سلسله موی تو بود