Боғ дар бастаи мо дидаи пӯшида буд

باغ در بسته ما دیده پوشیده بود

Гули ночидаи мо домани барчӣда буд

گل ناچیده ما دامن برچیده بود

Сӯрати хуб ба ҳар мушт гулӣ ме бахшанд

صورت خوب به هر مشت گلی می بخشند

То ки шоистаи ахлоқи писандида буд ?

تا که شایسته اخلاق پسندیده بود؟

Донае май ҷаҳд аз барқи ҳаводиси солим

دانه ای می جهد از برق حوادث سالم

Ки замин дар назараши тобаи тФсидаҳ буд

که زمین در نظرش تابه تفسیده بود

Файзи озодагӣу об ҳаётаст яке

فیض آزادگی و آب حیات است یکی

Сарвро хуррамӣ аз домани барчӣда буд

سرو را خرمی از دامن برچیده بود

Нест дар чашми парешони назарони нури яқин

نیست در چشم پریشان نظران نور یقین

Ин гуҳар дар садафи дидаи пӯшида буд

این گهر در صدف دیده پوشیده بود

Пеши чашмӣ ки шуд аз серумаи ваҳдати равшан

پیش چشمی که شد از سرمه وحدت روشن

Садафӣ нест ки бе гавҳари санҷида буд

صدفی نیست که بی گوهر سنجیده بود

Аз ҷаҳонгардӣ зоҳир нашавад кори тамом

از جهانگردی ظاهر نشود کار تمام

Ҳарки дар хеш сафар кард ҷаҳондида буд

هرکه در خویش سفر کرد جهاندیده بود

Соликон бе назари пер ба ҷое нарасанд

سالکان بی نظر پیر به جایی نرسند

Ришта бе дидаи сӯзани раҳи хобида буд

رشته بی دیده سوزن ره خوابیده بود

То қиёмат нашавад ғунчаи гули оғӯшаш

تا قیامت نشود غنچه گل آغوشش

Ҳарки дар хонаи зини масти турои дида буд

هرکه در خانه زین مست ترا دیده بود

Фориғ аз сайри гулистони ҷаҳонами соиб

فارغ از سیر گلستان جهانم صائب

Ки прихонаҳи ман дидаи пӯшида буд

که پریخانه من دیده پوشیده بود