Дили девонаи ман қобил занҷир набӯд

دل دیوانه من قابل زنجیر نبود

Варна кӯтоҳӣ азон зулф гиреҳгир набӯд

ورنه کوتاهی ازان زلف گرهگیر نبود

Умри мардуми ҳама дар парда ҳайронӣ рафт

عمر مردم همه در پرده حیرانی رفت

Олами хок кам аз олам тасвир набӯд

عالم خاک کم از عالم تصویر نبود

Кор бар неъмати алвон ҷаҳон мешуд танг

کار بر نعمت الوان جهان می شد تنگ

Агар аз хӯрдани дил , дидаи мо сайр набӯд

اگر از خوردن دل، دیده ما سیر نبود

Ваҳшати он ба ки зи такрор дўболо нашавад

وحشت آن به که ز تکرار دوبالا نشود

Хоби ошуфтаи мо қобил таъбир набӯд

خواب آشفته ما قابل تعبیر نبود

Дошт то шарми карами роҳи сухан дар девон

داشت تا شرم کرم راه سخن در دیوان

Узри ҳаргиз ба пазироӣ тақсир набӯд

عذر هرگز به پذیرایی تقصیر نبود

Сар азон бар хат таслим ниҳодем ки ишқ

سر ازان بر خط تسلیم نهادیم که عشق

Давлатӣ буд ки муҳтоҷ ба тадбир набӯд

دولتی بود که محتاج به تدبیر نبود

Ишқи бардошти зи кўчкдлӣ аз хоки маро

عشق برداشت ز کوچکدلی از خاک مرا

Варна вайронаи ман қобил таъмир набӯд

ورنه ویرانه من قابل تعمیر نبود

Бе тугар рӯй ба миҳроб намоз оварадам

بی تو گر روی به محراب نماز آوردم

Чун кмонхонаҳи абрӯии ту бетир набӯд

چون کمانخانه ابروی تو بی تیر نبود

Шарҳи хати печу хамӣ чанд ба гуфтори афзуд

شرح خط پیچ و خمی چند به گفتار افزود

Нуқтаи холи ту муҳтоҷ ба тафсир набӯд

نقطه خال تو محتاج به تفسیر نبود

Хушкии толеъи мо сад Сикандар гардид

خشکی طالع ما سد سکندر گردید

Варна пистони насиби ӣнҳама бешер набӯд

ورنه پستان نصیب اینهمه بی شیر نبود

Нолаи аҳли ҷунун буд бурун аз паргор

ناله اهل جنون بود برون از پرگار

Соиби имрӯз ки дар ҳалқа занҷир набӯд

صائب امروز که در حلقه زنجیر نبود