Бошад эмини зи заволи он ки камолаш набӯд

باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبود

Бекамолӣаст камолӣ ки заволаш набӯд

بی کمالی است کمالی که زوالش نبود

Тифл шухӣаст ки ғофили зи муаллим шуда аст

طفل شوخی است که غافل ز معلم شده است

Ҳарки аз бихбрии фикр молш набӯд

هرکه از بیخبری فکر مآلش نبود

Зишти рӯ , ба ки з манзил наниҳад пои бурун

زشت رو، به که ز منزل ننهد پای برون

Пардаи пӯшӣ агар аз ҳасан хисолаш набӯд

پرده پوشی اگر از حسن خصالش نبود

Восили олами бирнги дарин ншأаҳ шуда аст

واصل عالم بیرنگ درین نشأه شده است

Ҳарки аз ҳасани назар бар хат ва холаш набӯд

هرکه از حسن نظر بر خط و خالش نبود

Бар сар хон висолаши дили маҳҷӯб , маро

بر سر خوان وصالش دل محجوب، مرا

Тангдастӣаст ки ёрои саволаш набӯд

تنگدستی است که یارای سؤالش نبود

Эмин аз дида шӯраст дарин ншأаҳ касе

ایمن از دیده شورست درین نشأه کسی

Ки ба ҷузи хӯни ҷигар май ба суфолаш набӯд

که به جز خون جگر می به سفالش نبود

Ахтари сӯхтаи мости мусаллам , варна

اختر سوخته ماست مسلم، ورنه

Ахтарӣ нест фалакро ки заволаш набӯд

اختری نیست فلک را که زوالش نبود

Маҳв шуд дидаи ҳаркас ки дар он нури ҷамол

محو شد دیده هرکس که در آن نور جمال

Хатар аз барқи ҷҳонсўз ҷалолаш набӯд

خطر از برق جهانسوز جلالش نبود

эй басои хӯн ки кунад дар дили ойӣнау об

ای بسا خون که کند در دل آیینه و آب

Ҷилваи ҳасани латифӣ ки мисолаш набӯд

جلوه حسن لطیفی که مثالش نبود

Рӯйиш аз қибла маҳол аст нагардад соиб

رویش از قبله محال است نگردد صائب

Дидаи ҳарки ба абрӯӣ ҳилолаш набӯд

دیده هرکه به ابروی هلالش نبود