Ёди он ҷилваи мастона кӣ аз дил баравад ?

یاد آن جلوه مستانه کی از دل برود؟

Ин на мавҷӣаст ки аз хотир соҳил баравад

این نه موجی است که از خاطر ساحل برود

Хати сабзи ту маҳоласт ки аз дил баравад

خط سبز تو محال است که از دل برود

Ин на нақшӣаст ки ҳаргизи з муқобил баравад

این نه نقشی است که هرگز ز مقابل برود

Нест беруни зи саропардаи дили Лайлии мо

نیست بیرون ز سراپرده دل لیلی ما

Ҳар ки хоҳад ба тамошои пай маҳмил баравад

هر که خواهد به تماشا پی محمل برود

Мо на онем ки бар мо накунад раҳм касе

ما نه آنیم که بر ما نکند رحم کسی

Хӯни мо пештар аз дида қотил баравад

خون ما پیشتر از دیده قاتل برود

Сӯзании лангари парвоз масеҳо гардид

سوزنی لنگر پرواز مسیحا گردید

Ин на роҳӣаст ки маҷнӯн ба слосл баравад

این نه راهی است که مجنون به سلاسل برود

Сарф афсӯс шавад мояи ашку оҳаш

صرف افسوس شود مایه اشک و آهش

Ҳарки чун шамъ , надониста ба маҳфил баравад

هرکه چون شمع، ندانسته به محفل برود

Ҳаркии бории зи дил роҳравон бардорад

هرکه باری ز دل راهروان بردارد

Рост чун роҳ , сбкбор ба манзил баравад

راست چون راه، سبکبار به منزل برود

Дидаи равзанааш доғ надомат гардад

دیده روزنه اش داغ ندامت گردد

Ноумед аз дар ҳар хона ки соил баравад

ناامید از در هر خانه که سایل برود

Содаи лавҳӣ ки шикоят кунад аз шӯриши баҳр

ساده لوحی که شکایت کند از شورش بحر

Вогузораш ки чу хошок ба соҳил баравад

واگذارش که چو خاشاک به ساحل برود

Сайди мо гарчи забунаст , вале бирҳмӣ

صید ما گرچه زبون است، ولی بیرحمی

Ҷавҳарӣ нест ки аз ханҷар қотил баравад

جوهری نیست که از خنجر قاتل برود

Ҷустуҷӯии гуҳар аз нақши пай мавҷ кунад

جستجوی گهر از نقش پی موج کند

Содаи лавҳӣ ки раҳи ҳақ ба далоил баравад

ساده لوحی که ره حق به دلایل برود

Бесафо шуд гуҳари рӯҳи зи омезиши ҷисм

بی صفا شد گهر روح ز آمیزش جسم

Чанд ин қофилаи оина дар гул баравад ?

چند این قافله آینه در گل برود؟

намекашад дар дили шабҳо нафасии мавҷи сароб

می کشد در دل شبها نفسی موج سراب

Вой бар ҳоли нигоҳӣ ки пай дил баравад

وای بر حال نگاهی که پی دل برود

Оҳи ҳасрати нафаси биҳдаҳ эй май сӯзад

آه حسرت نفس بیهده ای می سوزد

Хати райҳон на ғуборӣаст ки аз дил баравад

خط ریحان نه غباری است که از دل برود

Чаҳ гул аз Лайлӣ бепарда тавонад чидан ?

چه گل از لیلی بی پرده تواند چیدن؟

Ҳарки аз роҳ ба ороиш маҳмил баравад

هرکه از راه به آرایش محمل برود

Манъ соиб макун аз бихўдӣ эй ақли фузул

منع صائب مکن از بیخودی ای عقل فضول

Ҳаркии маҷнӯн буд аз майкада оқил баравад

هرکه مجنون بود از میکده عاقل برود