Ҳаркии пӯшади назар аз ком ба манзил баравад

هرکه پوشد نظر از کام به منزل برود

Доими овора буд ҳаркии пай дил баравад

دایم آواره بود هرکه پی دل برود

Домани барқи куҷо , панҷаи хошоки куҷо

دامن برق کجا، پنجه خاشاک کجا

Хор дар пои талабкори ту мушкил баравад

خار در پای طلبکار تو مشکل برود

Чун нафаси сӯхтагон каъба равад бар асараш

چون نفس سوختگان کعبه رود بر اثرش

Ҳарки дар роҳи талаб бар асар дил баравад

هرکه در راه طلب بر اثر دل برود

Тарки андеша буд Хизри раҳи Фрдрўон

ترک اندیشه بود خضر ره فردروان

Чанд умри ту ба андеша ботил баравад ?

چند عمر تو به اندیشه باطل برود؟

Даст дар домани тавфиқи зан аз хеши броӣ

دست در دامن توفیق زن از خویش برآی

Қӯти пои ту ҳайфаст ки дар гул баравад

قوت پای تو حیف است که در گل برود

Агар инаст ки ман ёфтаам завқи талаб

اگر این است که من یافته ام ذوق طلب

Ҷой раҳмаст бар он кас ки ба манзил баравад

جای رحم است بر آن کس که به منزل برود

Зуд бар маснади хокистар худ биншинад

زود بر مسند خاکستر خود بنشیند

Ҳарки бехост чу парвона ба маҳфил баравад

هرکه بی خواست چو پروانه به محفل برود

Ҳарки хоҳад ки ба ҳарфаш нагузоранд ангушт

هرکه خواهد که به حرفش نگذارند انگشت

Чун қалами роҳи суханро ба аномл баравад

چون قلم راه سخن را به انامل برود

Захм дар перҳанаши сунбултар май резад

زخم در پیرهنش سنبل تر می ریزد

Ҳарки аз ҳуши зи назора қотил баравад

هرکه از هوش ز نظاره قاتل برود

Гар суханҳои ту соиби сӯии Бобули бибаранд

گر سخنهای تو صائب سوی بابل ببرند

Саҳар аз хотири ҷодӯгар Бобул баравад

سحر از خاطر جادوگر بابل برود