Кул ба хӯн ғӯта хӯрд ҷузв чу аФгор шавад

کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شود

Доя парҳез кунад Тифл чу бемор шавад

دایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود

Бодагар об ҳаётаст ба андоза хуш аст

باده گر آب حیات است به اندازه خوش است

Хӯн чу бисёр шавад нашутур озор шавад

خون چو بسیار شود نشتر آزار شود

Аз парешони назарии бас ки дилам маҷрӯҳ аст

از پریشان نظری بس که دلم مجروح است

Занг бар оинаам марҳам зангор шавад

زنگ بر آینه ام مرهم زنگار شود

Ҳркҷои пардаи з рӯй ту фитад , бар шабнам

هرکجا پرده ز روی تو فتد، بر شبنم

Домани лолау гули бистар бемор шавад

دامن لاله و گل بستر بیمار شود

Даст дар домани матлаби ҳамаи ҷо сайр кунад

دست در دامن مطلب همه جا سیر کند

Ҳарки дар роҳи талаби қофила солор шавад

هرکه در راه طلب قافله سالار شود

Андалебони нафаси биҳдаҳ Эй ме сӯзанд

عندلیبان نفس بیهده ای می سوزند

Ин на корӣаст ки аз пеш ба гуфтор шавад

این نه کاری است که از پیش به گفتار شود

Кор чун рост ба тадбир наёяд соиб

کار چون راست به تدبیر نیاید صائب

Май барам рашк бар он даст ки аз кор шавад

می برم رشک بر آن دست که از کار شود