Чаҳ биҳиштӣаст ки дастами камар ёр шавад

چه بهشتی است که دستم کمر یار شود

Мағриб бӯсаам он машриқ гуфтор шавад

مغرب بوسه ام آن مشرق گفتار شود

Барнадорам лаби худ он қадр аз лаъли лабаш

برندارم لب خود آنقدر از لعل لبش

Ки дил хастаам аз дард сбкбор шавад

که دل خسته ام از درد سبکبار شود

Гирди он шамъ ҷҳонсўз бигардам чандон

گرد آن شمع جهانسوز بگردم چندان

Ки пар сӯхтаам шуъла дидор шавад

که پر سوخته ام شعله دیدار شود

Гар ман аз талхии ин дарди бимирам ҳайф аст

گر من از تلخی این درد بمیرم حیف است

Ки шукри ханда ӯ шарбат бемор шавад

که شکر خنده او شربت بیمار شود

Аз ҷигар хӯрдан мо ишқи ҷигардор шуда аст

از جگر خوردن ما عشق جگردار شده است

Ки шарари шуълаи саркаши зи хас ва хор шавад

که شرر شعله سرکش ز خس و خار شود

Хат агар гирди рахти ранги қиёмати резад

خط اگر گرد رخت رنگ قیامت ریزد

Чашми масти ту маҳоласт ки ҳушёр шавад

چشم مست تو محال است که هشیار شود

Пой берун манеҳ аз гӯшаи азлати соиб

پای بیرون منه از گوشه عزلت صائب

То гулистони ҷаҳони як гул бехор шавад

تا گلستان جهان یک گل بی خار شود