Мазан бар санги пеши сахти рӯйони гавҳари худ ро

مزن بر سنگ پیش سخت رویان گوهر خود را

Ба ҳар ойӣна торик манимо ҷавҳари худ ро

به هر آیینه تاریک منما جوهر خود را

Ту эй парвонаи оҷиз , талоши қурб оташ кун

تو ای پروانه عاجز، تلاش قرب آتش کن

Ки ман аз гармии парвоз май сӯзами пари худ ро

که من از گرمی پرواز می سوزم پر خود را

Азон хуршед бар гирди ҷаҳон саргашта ме гардад

ازان خورشید بر گرد جهان سرگشته می گردد

Ки бар фитроки соҳиби давлатии бандади сари худ ро

که بر فتراک صاحب دولتی بندد سر خود را

Касе то чанд пинҳон чун зираи зер қабо дорад

کسی تا چند پنهان چون زره زیر قبا دارد

зи бими тири борони ҳасудони ҷавҳари худро ?

ز بیم تیر باران حسودان جوهر خود را؟

Ним маҷнӯн агар дар доман гардун наяндозам

نیم مجنون اگر در دامن گردون نیندازم

Наадгар бар серуми хуршеди тобони афсари худ ро

نهد گر بر سرم خورشید تابان افسر خود را

Наомад меҳри тобон бар сари болини ман соиб

نیامد مهر تابان بر سر بالین من صائب

Ба хӯн рангин накардам то чу шабнами бистари худ ро

به خون رنگین نکردم تا چو شبنم بستر خود را