Азон чун шамъ май коҳами дарин маҳфили тани худ ро

ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود را

Ки аз зулмати буруни орми равони равшани худ ро

که از ظلمت برون آرم روان روشن خود را

Намонад номаи ношстаҳ дар дасти сияҳи корон

نماند نامه ناشسته در دست سیه کاران

Ба саҳрои қиёматгар фишорами домани худ ро

به صحرای قیامت گر فشارم دامن خود را

зи умри барқи ҷавлони он қадари фурсат тамаъ дорам

ز عمر برق جولان آن قدر فرصت طمع دارم

Ки пок аз сабзаи бегонаи созами гулшани худ ро

که پاک از سبزه بیگانه سازم گلشن خود را

Ман озодаро дар хӯн кашад чун панҷаи шерон

من آزاده را در خون کشد چون پنجه شیران

зи нақши бӯрёи созам агар пероҳани худ ро

ز نقش بوریا سازم اگر پیراهن خود را

Ҳамон бо нафас некӣ мекунам , ҳар чанд ме донам

همان با نفس نیکی می کنم، هر چند می دانم

Каз эҳсон нест мумкини дӯст кардани душмани худ ро

کز احسان نیست ممکن دوست کردن دشمن خود را

Ба харҷи барқу бод аз ҷамъ кардан рафт кишти ман

به خرج برق و باد از جمع کردن رفت کشت من

Магар аз боддстии ҷамъи созами хирмани худ ро

مگر از باددستی جمع سازم خرمن خود را

зи чашми оқибати байн , ҳар ки умед самар дорад

ز چشم عاقبت بین، هر که امید ثمر دارد

Дар айёми баҳорони дрнбндди гулшани худ ро

در ایام بهاران درنبندد گلشن خود را

Шабии кони моҳи симои шамъ хлўтхонаҳ ам гардад

شبی کان ماه سیما شمع خلوتخانه ام گردد

Кунам бо оҳи аввали чашми бандии равзани худ ро

کنم با آه اول چشم بندی روزن خود را

Баради занг аз дили ойӣнаи торик , хокистар

برد زنگ از دل آیینه تاریک، خاکستر

Мубаддил чун кунам соиб ба гулшани гулхани худро ?

مبدل چون کنم صائب به گلشن گلخن خود را؟