Гул бе хори дарин ғамкада кам сабз шавад

گل بی خار درین غمکده کم سبز شود

Даст дар гардани ҳам шодӣу ғам сабз шавад

دست در گردن هم شادی و غم سبز شود

Ҳосили мо дил порааст , чунин ме бошад

حاصل ما دل پاره است، چنین می‌باشد

Сарзаминӣ ки ба шӯробаи ғам сабз шавад

سرزمینی که به شورابهٔ غم سبز شود

Тай шуд айёми барӯмандии мо дар сахтӣ

طی شد ایام برومندی ما در سختی

Ҳамчуи он дона ки дар зери қадам сабз шавад

همچو آن دانه که در زیر قدم سبز شود

Агар аз ташнаи лабӣ об шавад донаи дил

اگر از تشنه‌لبی آب شود دانهٔ دل

Ба азонаст ки аз абри карам сабз шавад

به ازان است که از ابر کرم سبز شود

Нест ғайр аз дил хурсанд дарин хорстон

نیست غیر از دل خرسند درین خارستان

Кафи хокӣ ки дар ӯ боғи Ирам сабз шавад

کف خاکی که در او باغ ارم سبز شود

То буд решаи қорун ба замин , ҳайҳот аст

تا بود ریشهٔ قارون به زمین، هیهات است

Ки дарин боғи ниҳолии зи карам сабз шавад

که درین باغ نهالی ز کرم سبز شود

Гар барандозӣ азон рӯй ърқноки ниқоб

گر براندازی ازان روی عرقناک نقاب

Сари басари реги биёбони адам сабз шавад

سر بسر ریگ بیابان عدم سبز شود

наме тавон бахти барӯманд ба хӯн хӯрдан ёфт

می‌توان بخت برومند به خون خوردن یافت

Ки зи миробии шамшер , илм сабз шавад

که ز میرابی شمشیر، عَلَم سبز شود

Он қадр дар ҳарам аз шавқи ту ашки афшонам

آنقدر در حرم از شوق تو اشک افشانم

Ки чу тӯтии пари мурғони ҳарам сабз шавад

که چو طوطی پر مرغان حرم سبز شود

Гар чунин ишқи ту бар сангдилони зӯри орад

گر چنین عشق تو بر سنگدلان زور آرد

Сбҳаҳи брҳмн аз ашки санам сабз шавад

سبحهٔ برهمن از اشک صنم سبز شود

Бугсал аз суҳбати ин ҳамсафарон то чун Хизр

بگسل از صحبت این همسفران تا چون خضر

Ҳркҷо пой наҳй ҷои қадам сабз шавад

هرکجا پای نهی جای قدم سبز شود

Аз суханҳои ту соиб ки азу об чакад

از سخن‌های تو صائب که ازو آب چکد

Аҷабӣ нест агар лавҳу қалам сабз шавад

عجبی نیست اگر لوح و قلم سبز شود