Гавҳарӣ нест схнҳош ки аз гӯш шавад

گوهری نیست سخنهاش که از گوش شود

Намакӣ нест лаб ӯ ки фаромӯш шавад

نمکی نیست لب او که فراموش شود

Ҳалқа Эй нест ду зулфаш ки барояд аз гӯш

حلقه ای نیست دو زلفش که برآید از گوش

Ёди рӯйиш на чароғӣаст ки хомӯш шавад

یاد رویش نه چراغی است که خاموش شود

Хати сабзаш сабақӣ нест ки аз ёд равад

خط سبزش سبقی نیست که از یاد رود

Мисраӣ нест хормш ки фаромӯш шавад

مصرعی نیست خارمش که فراموش شود

Хоб дар дида ғифлат задагон май сӯзад

خواب در دیده غفلت زدگان می سوزد

Чун касе ғофил азон субҳ биногваш шавад ?

چون کسی غافل ازان صبح بناگوش شود؟

Ҷом дар даст ба саҳроӣ қиёмат ояд

جام در دست به صحرای قیامت آید

Ҳарки аз гардиши чашмони ту мадҳуш шавад

هرکه از گردش چشمان تو مدهوش شود

Дил дар ахФои ғами ишқ абас ме кӯшад

دل در اخفای غم عشق عبث می کوشد

Ин на он шуъла шӯхаст ки хас пӯш шавад

این نه آن شعله شوخ است که خس پوش شود

Зоҳиди хушк агар қомат ӯро бинад

زاهد خشک اگر قامت او را بیند

Ҳамчуи миҳроби саропои ҳама оғӯш шавад

همچو محراب سراپا همه آغوش شود

Ашк дар дидаи ман беш шуд аз сӯзи ҷигар

اشک در دیده من بیش شد از سوز جگر

Оби дарё , чаҳ хаёласт кам аз ҷӯш шавад ?

آب دریا، چه خیال است کم از جوش شود؟

Ҷома табдил кунад оби ҳаёт аз хиҷлат

جامه تبدیل کند آب حیات از خجلت

Чун зи хати он лаби ҷони бахши сияҳ пӯш шавад

چون ز خط آن لب جان بخش سیه پوش شود

Вогузораш ки ба хӯни ҷигар худ созад

واگذارش که به خون جگر خود سازد

Кист соиб ки ба базми ту қадаҳ нӯш шавад ?

کیست صائب که به بزم تو قدح نوش شود؟