Ғайри ҳақро май диҳии раҳ дар ҳарими дил чаро ?

غیر حق را می‌دهی ره در حریمِ دل چرا؟

Май кашӣ бар сафҳа ҳастӣ хати ботил чаро

می‌کِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا

Аз работи тан чу бигузаштӣ дигар маъмура нест

از رباطِ تن چو بگذشتی دگر معموره نیست

Зоди роҳӣ бар наме дории азин манзил чаро

زادِ راهی بر نمی‌داری ازین منزل چرا

Ҳаст чун ҷон , чори девори аносир гӯ мабош

هست چون جان، چار‌دیوارِ عناصر گو مباش

Май хурӣ эй Лайлии олами ғами маҳмил чаро

می‌خوری ای لیلی عالم غمِ محمل چرا

Кор бо теғи аҷал дар зиндагонӣ қатъ кун

کار با تیغِ اجل در زندگانی قطع کن

Корҳоро мекунӣ бар хештани мушкил чаро

کارها را می‌کنی بر خویشتن مشکل چرا

Дам чу огоҳӣ надорад , теғи зҳролўдаҳ Эй аст

دَم چو آگاهی ندارد، تیغِ زهرآلوده‌ای است

Май занӣ бар теғи худро ҳар дам эй ғофил чаро

می‌زنی بر تیغ خود را هر دم ای غافل چرا

Дидаи сҳроӣён аз интизорат шуд сифед

دیدهٔ صحرائیان از انتظارت شد سفید

ӣнқадар дар ҳии таваққуф кардан эй маҳмил чаро

اینقدر در حَی توقف‌کردن ای محمل چرا

зи иштиёқати баҳр аз тӯфони гиребон май дард

ز اشتیاقت بحر از طوفان گریبان می‌درد

По фишурдани ӣнқадар эй сайл дар манзил чаро

پا‌فشردن اینقدر ای سیلِ در منزل چرا

Дидаи қурбониён пӯшиш намегирад ба худ

دیدهٔ قربانیان پوشش نمی‌گیرد به خود

Чашми ҳайрони маро май бандӣ эй қотил чаро

چشمِ حیرانِ مرا می‌بندی ای قاتل چرا

Суҳбат ҳоласт ӣнҷои гуфтугӯро бор нест

صحبتِ حال است اینجا گفتگو را بار نیست

Вақти моро мекунӣ шӯридае оқил чаро

وقتِ ما را می‌کنی شوریده ای عاقل چرا

Шуд зи васли ғунчаи хушбӯи ҷомаи боди саҳар

شد ز وصلِ غنچه خوشبو جامهٔ بادِ سحر

Дар наёмизӣ дарин гулшан ба аҳли дил чаро

در نیامیزی درین گلشن به اهلِ دل چرا

наметавонад кишти моро қатрае сероб кард

می‌تواند کِشتِ ما را قطره‌ای سیراب کرد

ӣнқадари астодгӣ эй абри дарёи дил чаро

اینقدر اِستادگی ای ابرِ دریا‌دل چرا

Хоки саҳрои адам аз хӯн ҳастӣ беҳтар аст

خاکِ صحرای عدم از خونِ هستی بهتر است

Бар сари ҷони ӣнқадар май ларзӣ эй бсмл чаро

بر سرِ جان اینقدر می‌لرزی ای بسمل چرا

Чун шудӣ таслим , ҳар коми наҳангӣ соҳил аст

چون شدی تسلیم، هر کامِ نهنگی ساحل است

ӣнқадар овихтан дар домани соҳил чаро

اینقدر آویختن در دامنِ ساحل چرا

Нурӣ аз пешонии соҳибдилон дарюза кун

نوری از پیشانیِ صاحبدلان دریوزه کن

Шамъи худро май барии длмрдаҳи зини маҳфил чаро

شمعِ خود را می‌بری دلمرده زین محفل چرا

Шабнам аз назораи хуршед бар миъроҷ рафт

شبنم از نظارهٔ خورشید بر معراج رفت

Чашм май пӯшии з рӯй муршиди комил чаро

چشم می‌پوشی ز روی مرشدِ کامل چرا

эй ки рӯй олимиро ҷониб худ карда Эй

ای که روی عالَمی را جانبِ خود کرده‌ای

Рӯ наме оре ба рӯй соиби бедил чаро ?

رو نمی‌آری به روی صائبِ بیدل چرا؟