Монеъи шӯри ҷунуни силсила по нашавад

مانع شور جنون سلسله پا نشود

Сайлро мавҷи Аннани тоби з дарё нашавад

سیل را موج عنان تاب ز دریا نشود

Нашуд аз хандаи зоҳири дили пурхӯни шодон

نشد از خنده ظاهر دل پرخون شادان

Талхии бода кам аз қҳқаҳ мино нашавад

تلخی باده کم از قهقه مینا نشود

Нест гунҷоиши усарои ҳақиқати дил ро

نیست گنجایش اسرا حقیقت دل را

Гӯши моҳии садафи гавҳар дарё нашавад

گوش ماهی صدف گوهر دریا نشود

Нашавад санги раҳи оби равони ҷӯши ҳубоб

نشود سنگ ره آب روان جوش حباب

Монеъи грмрўони обила по нашавад

مانع گرمروان آبله پا نشود

Ҷамъ дар ҳавсила мӯр шавад донаи мо

جمع در حوصله مور شود دانه ما

Хирмани мо гиреҳи сина саҳро нашавад

خرمن ما گره سینه صحرا نشود

Чаҳ кунад субҳи қиёмат ба шаби тираи мо ?

چه کند صبح قیامت به شب تیره ما؟

Дили фиръавни сифед аз яд Байзо нашавад

دل فرعون سفید از ید بیضا نشود

Печу тоб аз раги ҷон дар ҳарам васл нарафт

پیچ و تاب از رگ جان در حرم وصل نرفت

Мавҷи сокин ба бағалгирӣ дарё нашавад

موج ساکن به بغل گیری دریا نشود

Ишқ мағрур кунад хӯн ба дили ҳасани охир

عشق مغرور کند خون به دل حسن آخر

Юсуф он нест ки мағлуб Зулайхо нашавад

یوسف آن نیست که مغلوب زلیخا نشود

Садафи гавҳар ибрат шавадаш дидаи пок

صدف گوهر عبرت شودش دیده پاک

Орифиро ки нигаҳи харҷ тамошо нашавад

عارفی را که نگه خرج تماشا نشود

Субҳ перӣ нашавад пардаи сияҳи корӣ ро

صبح پیری نشود پرده سیه کاری را

Мӯи дарин шер маҳоласт ки расво нашавад

مو درین شیر محال است که رسوا نشود

Оташи ишқ ба тадбир нагардад хомӯш

آتش عشق به تدبیر نگردد خاموش

Таби хуршеди хунак аз дам исо нашавад

تب خورشید خنک از دم عیسی نشود

Соиб аз доғ ҷунунаст сияҳи мастии мо

صائب از داغ جنون است سیه مستی ما

Сари мо гарми зи кайфият саҳбо нашавад

سر ما گرم ز کیفیت صهبا نشود