Ошиқи длшдаҳ ҳарчанд ки овоз диҳад

عاشق دلشده هرچند که آواز دهد

Кӯҳи тамкини ту мушкил ки садо боз диҳад

کوه تمکین تو مشکل که صدا باز دهد

Роҳ дар хилвати васли ту сапандӣ дорад

راه در خلوت وصل تو سپندی دارد

Ки зи хокистари худ серума ба овоз диҳад

که ز خاکستر خود سرمه به آواز دهد

Сидбндӣ ки азуи чашм раҳоӣ дорам

صیدبندی که ازو چشم رهایی دارم

Чашмро мушкил агар рухсат парвоз диҳад

چشم را مشکل اگر رخصت پرواز دهد

Ошиқ аз ковуши он ғамза наме андешад

عاشق از کاوش آن غمزه نمی اندیشد

Кебеки мо синаи худ тарҳ ба шаҳбоз диҳад

کبک ما سینه خود طرح به شهباز دهد

То буд зинда , кабобаши зи дил худ бошад

تا بود زنده، کبابش ز دل خود باشد

Ҳаркиро соғарии он дилбар танноз диҳад

هرکه را ساغری آن دلبر طناز دهد

Ту ки аз дидани кафи ҳавсиларо май бозӣ

تو که از دیدن کف حوصله را می بازی

Ба ту чун синаи дарёи гуҳар роз диҳад ?

به تو چون سینه دریا گهر راز دهد؟

Дил мусаффо шавад аз захми забон , ҷо дорад

دل مصفا شود از زخم زبان، جا دارد

Шамъи сад бӯса агар бар даҳан газ диҳад

شمع صد بوسه اگر بر دهن گاز دهد

Даҳани хеш ба дашном меало зинҳор

دهن خویش به دشنام میالا زنهار

Кин зари қалб ба ҳаркас ки диҳӣ боз диҳад

کاین زر قلب به هرکس که دهی باز دهد

Матлаб аз дгарони равшании дили соиб

مطلب از دگران روشنی دل صائب

Ки дилатро нафаси сӯхта пардоз диҳад

که دلت را نفس سوخته پرداز دهد