Бар сари ҳарф ,гар он чашми фусун соз ояд

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آید

Бо нафаси сӯхтагии серума ба овоз ояд

با نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Аз ғарибӣ ба ватан май рӯм ва ме гӯям

از غریبی به وطن می روم و می گویم

Вақти он хуш ки ба ғурбати зи ватан боз ояд

وقت آن خوش که به غربت ز وطن باز آید

Завқи ковуш агар инаст ки ман ёфта ам

ذوق کاوش اگر این است که من یافته ام

Синаи Кебек ба узри қадам боз ояд

سینه کبک به عذر قدم باز آید

Содаи дилро набӯд банд хамӯшӣ ба забон

ساده دل را نبود بند خموشی به زبان

Пардаи пӯшӣ кӣ аз ойӣна ғаммоз ояд ?

پرده پوشی کی از آیینه غماز آید؟

Раги ҷонам ҳадаф нашутур алмос шавад

رگ جانم هدف نشتر الماس شود

Нохуни ришӣ агар бар ҷигар соз ояд

ناخن ریشی اگر بر جگر ساز آید