Чашм дорам ки маи нави сафарам боз ояд

چشم دارم که مه نو سفرم باز آید

Равшании бахши чароғи назарам боз ояд

روشنی بخش چراغ نظرم باز آید

Чун садафи машриқи хамёза шудааст оғӯшам

چون صدف مشرق خمیازه شده است آغوشم

Ба умедӣ ки гиромии гуҳарам боз ояд

به امیدی که گرامی گهرم باز آید

Нафаси по ба рикобами дам исо гардад

نفس پا به رکابم دم عیسی گردد

Агар он мояи ҷонҳо зи дирам боз ояд

اگر آن مایه جانها ز درم باز آید

Ба пари коғазӣ аз оташи ҳиҷрони гузарам

به پر کاغذی از آتش هجران گذرم

Нома дар даст агар нома барам боз ояд

نامه در دست اگر نامه برم باز آید

Ба тамошои сари зулфи ту ақл аз сари ман

به تماشای سر زلف تو عقل از سر من

На чунон рафт ки дигар ба серум боз ояд

نه چنان رفت که دیگر به سرم باز آید

Соиб аз умри гиромии гаравӣ май гирам

صائب از عمر گرامی گروی می گیرم

Агар он сарви хиромони зи дирам боз ояд

اگر آن سرو خرامان ز درم باز آید