Ба кафи шуъла агар нақд шарар ме ояд

به کف شعله اگر نقد شرر می‌آید

Дил Ром карда мо ҳам з сафар ме ояд

دل رم کرده ما هم ز سفر می‌آید

Даст печидану дили бурдану пинҳони гаштан

دست پیچیدن و دل بردن و پنهان گشتن

Ҳарчӣ май гӯйӣ аз он мӯӣ камар ме ояд

هرچه می‌گویی از آن موی کمر می‌آید

Чархро оҳи шррбори ман аз ҷои бардошт

چرخ را آه شرربار من از جا برداشت

Дег кам ҳавсилагони зуд ба сар ме ояд

دیگ کم‌حوصلگان زود به سر می‌آید

Ҳаст то бар фалак аз ахтари сайёри асар

هست تا بر فلک از اختر سیار اثر

Санг бар шишаи арбоб ҳунар ме ояд

سنگ بر شیشه ارباب هنر می‌آید

эй хушо олами умеду барӯмандӣ ӯ

ای خوشا عالم امید و برومندی او

Нахли ин боғ ба як рӯз ба бар ме ояд

نخل این باغ به یک روز به بر می‌آید

Ин на дарёст , ки аз ковуши ин сангдилон

این نه دریاست، که از کاوش این سنگدلان

Ашк талхӣаст ки аз чашм гуҳар ме ояд

اشک تلخی است که از چشم گهر می‌آید

Лола дорад хабар аз барқи скбсири баҳор

لاله دارد خبر از برق سکبسیر بهار

Ки нафаси сӯхта аз хок бадар ме ояд

که نفس سوخته از خاک بدر می‌آید

Соиб аз сайри гулистон сухан ме оем

صائب از سیر گلستان سخن می‌آیم

Гули хуршеди маро кӣ ба назар меояд ?

گل خورشید مرا کی به نظر می‌آید؟