Сархуш аз суҳбати арбоб ҳавас ме ояд

سرخوش از صحبت ارباب هوس می آید

Шуълаи таври зи дилсӯзӣ хас ме ояд

شعله طور ز دلسوزی خس می آید

Нокасе байн ки сар аз суҳбати ман май печад

ناکسی بین که سر از صحبت من می پیچد

Сари зулфӣ ки ба дасти ҳама кас ме ояд

سر زلفی که به دست همه کس می آید

эй гули шӯх ки дар шиша гулобат карданд

ای گل شوخ که در شیشه گلابت کردند

Ҳеҷ ёдати зи асирон қафас меояд ?

هیچ یادت ز اسیران قفس می آید؟

Рӯй гардон нашавад соФдл аз душмани хеш

روی گردان نشود صافدل از دشمن خویش

Охири ойӣна ба болин нафас ме ояд

آخر آیینه به بالین نفس می آید

Соиб аз гардиш чархаст фиғони дили мо

صائب از گردش چرخ است فغان دل ما

намеравад маҳмилу овоз ҷарас ме ояд

می رود محمل و آواز جرس می آید