Аз лаби халқи дами бод хазон ме ояд
از لب خلق دم باد خزان می‌آید
Буии кофури азин мурда дилон ме ояд
بوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید
Бодаи поки гуҳари чашми маро дарё кард
باده پاک گهر چشم مرا دریا کرد
Кори санги яда аз ратл гарон ме ояд
کار سنگ یده از رطل گران می‌آید
Даст бар хотир огоҳ надорад шайтон
دست بر خاطر آگاه ندارد شیطان
Гург дар гилаи зи тақсир шубон ме ояд
گرگ در گله ز تقصیر شبان می‌آید
Дар кмонхонаҳи абрӯии баланди иқболаш
در کمانخانه ابروی بلند اقبالش
Тир бехост дар оғӯш камон ме ояд
تیر بی خواست در آغوش کمان می‌آید
Магар аз рахнаи дил рӯй турои байнами сайр
مگر از رخنه دل روی ترا بینم سیر
Варна танҳо чаҳ зи чашм нигарон меояд ?
ورنه تنها چه ز چشم نگران می‌آید؟
Гарчи перӣ , машав аз ҳилаи шайтони эмин
گرچه پیری، مشو از حیله شیطان ایمن
Бештари вақти саҳари хоб гарон ме ояд
بیشتر وقت سحر خواب گران می‌آید
Кори моро чаҳ саранҷом тавонад додан ?
کار ما را چه سرانجام تواند دادن؟
Сухани мо ки ба кор дгарон ме ояд
سخن ما که به کار دگران می‌آید
Нотавон бош ки дар малики иҷобати соиб
ناتوان باش که در ملک اجابت صائب
Новаки сусти камонон ба нишон ме ояд
ناوک سست‌کمانان به نشان می‌آید