Хона бар дӯши ғарибии з ватан ме ояд
خانه بر دوش غریبی ز وطن می‌آید
Рӯ харошида ақиқӣ ба Яман ме ояд
رو خراشیده عقیقی به یمن می‌آید
Ончӣ бар зулфи Аёз аз даҳан теғ нарафт
آنچه بر زلف ایاز از دهن تیغ نرفت
Аз ҳасудон ба сари зулф сухан ме ояд
از حسودان به سر زلف سخن می‌آید
Ҳарами исмати Юсуф чаҳ нишот ангез аст
حرم عصمت یوسف چه نشاط‌انگیز است
Тифли як рӯза дар онҷо ба сухан ме ояд
طفل یک‌روزه در آنجا به سخن می‌آید
Хотираши оинаи барг хазон ме гардад
خاطرش آینهٔ برگ خزان می‌گردد
Ҳарки бе бодаи гулгун ба чаман ме ояд
هرکه بی‌بادهٔ گلگون به چمن می‌آید
Рахт ҳастӣ нагушӯд аз дили мо банди малол
رخت هستی نگشود از دل ما بند ملال
Ин кушод аз яди Байзоӣ кафан ме ояд
این گشاد از ید بیضای کفن می‌آید
Садаф аз ашки гуҳари доман дарё гардад
صدف از اشک گهر دامن دریا گردد
Ҳркҷои хомаи соиб ба сухан ме ояд
هرکجا خامهٔ صائب به سخن می‌آید