Калакам аз сайри Бадахшон сухан ме ояд

کلکم از سیر بدخشان سخن می آید

Сурхи рӯ аз сари майдон сухан ме ояд

سرخ رو از سر میدان سخن می آید

Шӯри ғайрат ба намакдони Масеҳ афкандан

شور غیرت به نمکدان مسیح افکندن

Аз шукри хандаи пинҳон сухан ме ояд

از شکر خنده پنهان سخن می آید

Тир аз ҷавшани алмоси тарозу кардан

تیر از جوشن الماس ترازو کردن

Аз камӣни ҷунбиши мижгон сухан ме ояд

از کمین جنبش مژگان سخن می آید

Сабзии бахт ба тоўс диҳад роҳ оварад

سبزی بخت به طاوس دهد راه آورد

Тӯтӣӣ каз шкрстон сухан ме ояд

طوطیی کز شکرستان سخن می آید

Ҷӯии ширӣ ки сифедаст азу рӯй биҳишт

جوی شیری که سفیدست ازو روی بهشت

Аз сияҳи чашмаи пистон сухан ме ояд

از سیه چشمه پستان سخن می آید

Ҳамаи ҷои дасти бадасташ ба сар калак баранд

همه جا دست بدستش به سر کلک برند

Ҳар матоъӣ ки зи Юнон сухан ме ояд

هر متاعی که ز یونان سخن می آید

Ҳар насимӣ ки кушояди гиреҳ аз кори дилӣ

هر نسیمی که گشاید گره از کار دلی

наметавон ёфт зи бустон сухан ме ояд

می توان یافت ز بستان سخن می آید

Ботини аҳли сухани теғ ба каф устода аст

باطن اهل سخن تیغ به کف استاده است

То ки густох ба майдон сухан меояд ?

تا که گستاخ به میدان سخن می آید؟

Чаҳ шиканҳо ки зи сарпанҷаи арбоби сухан

چه شکنها که ز سرپنجه ارباب سخن

Ба сари зулфи парешон сухан ме ояд

به سر زلف پریشان سخن می آید

Сабр кун бар ситами чархи ду рӯзии соиб

صبر کن بر ستم چرخ دو روزی صائب

Навбати қофияи санҷон сухан ме ояд

نوبت قافیه سنجان سخن می آید