Ҳар тарафи лола рухӣ ҳаст , назар май бояд

هر طرف لاله رخی هست، نظر می باید

Доғ бар рӯй ҳам афтода , ҷигар май бояд

داغ بر روی هم افتاده، جگر می باید

Ишқи бибоки маро дар раги ҷон афканда аст

عشق بیباک مرا در رگ جان افکنده است

Печу тобӣ ки дар он мӯии камар май бояд

پیچ و تابی که در آن موی کمر می باید

Дидани лолау гули об бар оташ назанад

دیدن لاله و گل آب بر آتش نزند

Ҷигари сӯхтаеро ки шарар май бояд

جگر سوخته ای را که شرر می باید

Пеш дарё накунад талхи даҳанро ба савол

پیش دریا نکند تلخ دهن را به سؤال

Ҳаркиро ҳамчуи садафи оби гуҳар май бояд

هرکه را همچو صدف آب گهر می باید

Ошиқ онаст ки бар лаб будаш ҷони доим

عاشق آن است که بر لب بودش جان دایم

Домани роҳнўрдон ба камар май бояд

دامن راهنوردان به کمر می باید

Аз мурувват набӯд санг ба минқор задан

از مروت نبود سنگ به منقار زدن

Тӯтӣиро ки ба минқори шукр май бояд

طوطیی را که به منقار شکر می باید

Ҳиммати пери хароботи баланд афтода аст

همت پیر خرابات بلند افتاده است

Чун сабуи дасти талаб дар таҳи сар май бояд

چون سبو دست طلب در ته سر می باید

Панҷаи шер буд хори биёбони ҷунун

پنجه شیر بود خار بیابان جنون

Тӯшаи роҳрави ишқи ҷигар май бояд

توشه راهرو عشق جگر می باید

Тири каҷро зи камони давр шудан расвоӣ аст

تیر کج را ز کمان دور شدن رسوایی است

Пои хобидаи моро чаҳ сафар май бояд ?

پای خوابیده ما را چه سفر می باید؟

Ишқ беш аз даҳан хеш кунад луқмаи талаб

عشق بیش از دهن خویش کند لقمه طلب

Мӯрро ҳасани глўсўзи шукр май бояд

مور را حسن گلوسوز شکر می باید

Маънии бикр ба машшота надорад ҳоҷат

معنی بکر به مشاطه ندارد حاجت

Гавҳариро ки ятемаст чаҳ дар май бояд ?

گوهری را که یتیم است چه در می باید؟

эй ки аз ғунчаи лабони хандаи таманнои дорӣ

ای که از غنچه لبان خنده تمنا داری

Ҳимматӣ аз дами гирои саҳар май бояд

همتی از دم گیرای سحر می باید

Соғари баҳри зи ёд аз даҳан соҳил нест

ساغر بحر ز یاد از دهن ساحل نیست

Ман дили сӯхтаро ҷом дигар май бояд

من دل سوخته را جام دگر می باید

Натавон хушки азин марҳала чун барқи гузашт

نتوان خشک ازین مرحله چون برق گذشت

Пои пуробилау дидатар май бояд

پای پرآبله و دیده تر می باید

Ахтари шӯҳрати гул авҷ гирифт аз шабнам

اختر شهرت گل اوج گرفت از شبنم

Ҳасанро оинаи дории зи назар май бояд

حسن را آینه داری ز نظر می باید

Бетаҳаммул нашавад ҷавҳари мардии зоҳир

بی تحمل نشود جوهر مردی ظاهر

Даст агар теғ буд синаи сипар май бояд

دست اگر تیغ بود سینه سپر می باید

Соиб аз бахти сияҳи шикваи зи кӯтаҳ назарӣ аст

صائب از بخت سیه شکوه ز کوته نظری است

Нил бар чеҳраи арбоби ҳунар май бояд

نیل بر چهره ارباب هنر می باید