Ба зӯр худ шудӣ мағрур то андохтии худ ро

به زور خود شدی مغرور تا انداختی خود را

Накардӣ гӯш бар таълими мо то бохтии худ ро

نکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را

Надонистӣ ки чашми бади накӯёнро зиён дорад

ندانستی که چشم بد نکویان را زیان دارد

Назар бар къбтини андохтӣ то бохтии худ ро

نظر بر کعبتین انداختی تا باختی خود را

Шуд аз ойӣнаи ?ути нури ҳиҷобу шарми рӯи гардон

شد از آیینه ات نور حجاب و شرم رو گردان

Ба мавҷи бодаи гулранг то пардохтӣ худ ро

به موج باده گلرنگ تا پرداختی خود را

Сухан аз покӣ доман магӯ эй моҳи трдомн

سخن از پاکی دامن مگو ای ماه تردامن

Ки пеш меҳр кардӣ пушти хам , то сохтӣ худ ро

که پیش مهر کردی پشت خم، تا ساختی خود را

Чаҳ хасмӣ доштӣ бо ҳасани рӯзи афзӯни худ ёрб ?

چه خصمی داشتی با حسن روز افزون خود یارب؟

Ки аз тоқи дили аҳли назари андохтии худ ро

که از طاق دل اهل نظر انداختی خود را

Сари ҳарфи шикоят боз кардӣ бе сабаби соиб

سر حرف شکایت باز کردی بی سبب صائب

Миёни ошиқони бадному расвои сохтӣ худ ро

میان عاشقان بدنام و رسوا ساختی خود را