Чаҳ аҷабгар зи баҳорон ба навое нарасед

چه عجب گر ز بهاران به نوایی نرسید

Файзи хори сари девор ба пое нарасед

فیض خار سر دیوار به پایی نرسید

Ҳарчӣ аз дасти диҳии беҳтар азон ме бахшанд

هرچه از دست دهی بهتر ازان می بخشند

Мисӣ аз дасти надодам ки тиллоӣ нарасед

مسی از دست ندادم که طلایی نرسید

Қимати гавҳар шҳўор гирифт ашки кабоб

قیمت گوهر شهوار گرفت اشک کباب

Хӯни мо сӯхтаи ҷонон ба баҳоӣ нарасед

خون ما سوخته جانان به بهایی نرسید

Гар давои ину гронҷонии миннат ин аст

گر دوا این و گرانجانی منت این است

Ҷон касе барад ки дардаш ба давое нарасед

جان کسی برد که دردش به دوایی نرسید

Ончунон рӯ ки ба гирдат нарасад барқ , ки ман

آنچنان رو که به گردت نرسد برق، که من

Рӯ ба дунбол накардам ки қафое нарасед

رو به دنبال نکردم که قفایی نرسید

Назари меҳри зи афлоки мҷўиид ки субҳ

نظر مهر ز افلاک مجویید که صبح

Устихонӣаст ки файзаш ба ҳумое нарасед

استخوانی است که فیضش به همایی نرسید

Дар пас бута тадбир нарафтам ҳаргиз

در پس بوته تدبیر نرفتم هرگز

Каз камӣнгоҳи қадари тир қазоӣ нарасед

کز کمینگاه قدر تیر قضایی نرسید

Соиби имрӯзи суханҳои ту беқимат нест

صائب امروز سخنهای تو بی قیمت نیست

Ин матоъӣаст ки ҳаргиз ба баҳоӣ нарасед

این متاعی است که هرگز به بهایی نرسید