Пунба набӯд ки шуд аз синаи аФгори сифед

پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

Чашми доғам шуда аз шавқи намакзори сифед

چشم داغم شده از شوق نمکزار سفید

Дар диёрӣ ки ту аз ҷилва фурӯашон бошӣ

در دیاری که تو از جلوه فروشان باشی

Гули з хиҷлат нашавад бар сари бозори сифед

گل ز خجلت نشود بر سر بازار سفید

Пеши ман дами натавонади з назарбозӣ зад

پیش من دم نتواند ز نظربازی زد

Гарчи шуд дидаи ёқӯби дарин кори сифед

گرچه شد دیده یعقوب درین کار سفید

Он қадри ҳамраҳе аз бахт сияҳ ме хоҳам

آنقدر همرهی از بخت سیه می خواهم

Ки кунам дидаи худ дар қадами ёри сифед

که کنم دیده خود در قدم یار سفید

Саъй кун то зи сиёҳӣ дилат ояд берун

سعی کن تا ز سیاهی دلت آید بیرون

Ҳамчуи зоҳид чаҳ кунӣ ҷбаҳу дастори сифед ?

همچو زاهد چه کنی جبه و دستار سفید؟

Соиб аз дасти мадаи ҷом май гулгун ро

صائب از دست مده جام می گلگون را

Аз шукуфа чу шавад чодари гулзори сифед

از شکوفه چو شود چادر گلزار سفید