Май хулди бештар аз тир ба дили мӯии сифед

می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

Кори шамшери ду дам мекунад абрӯии сифед

کار شمشیر دو دم می کند ابروی سفید

Хоби ман чун нашавад талхи зи перӣ , ки маро

خواب من چون نشود تلخ ز پیری، که مرا

намегазад бештар аз мори сияҳ , мӯии сифед

می گزد بیشتر از مار سیه، موی سفید

намекунад моҳи муҳаррами маи иди худ ро

می کند ماه محرم مه عید خود را

Ба хизоби он ки сияҳ мекунад абрӯии сифед

به خضاب آن که سیه می کند ابروی سفید

Сари براردи зи гиребони кафан чун хуршед

سر برآرد ز گریبان کفن چون خورشید

Ба шабистони лаҳади ҳаркии барад рӯй сифед

به شبستان لحد هرکه برد روی سفید

Пер чун зинда дил уфтад , зи ҷавон камтар нест

پیر چون زنده دل افتد، ز جوان کمتر نیست

Май баради занги зи дили субҳ ба гесуии сифед

می برد زنگ ز دل صبح به گیسوی سفید

Ин ки аз чеҳра ба зоҳири сияҳии баради маро

این که از چهره به ظاهر سیهی برد مرا

Кош май баради сиёҳии зи дилами мӯии сифед

کاش می برد سیاهی ز دلم موی سفید

Чун зи ҷони дасти ншўиим , ки ҳамчун қуллоб

چون ز جان دست نشوییم، که همچون قلاب

Домани марг ба худ мекашад абрӯии сифед

دامن مرگ به خود می کشد ابروی سفید

Хуштар аз анбар хомаст баҳори анбар

خوشتر از عنبر خام است بهار عنبر

Нест ҳаргиз ба дили пери гарони мӯии сифед

نیست هرگز به دل پیر گران موی سفید