Насузад дил ба оҳи гарми ман чархи бади ахтар ро

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر را

зи дӯди талх парво нест чашми сахти миҷмар ро

ز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Манам каз тираи бахтӣ ҳо надорам субҳи умедӣ

منم کز تیره بختی ها ندارم صبح امیدی

Вагарна дар саводи дил баҳорӣ ҳаст анбар ро

وگرنه در سواد دل بهاری هست عنبر را

Ба ҳарфу савти меҳри хомширо бар мадор аз лаб

به حرف و صوت مهر خامشی را بر مدار از لب

Сипар дорӣ кун аз тороҷи мӯри ин танги шукр ро

سپر داری کن از تاراج مور این تنگ شکر را

Дили қонеъи зи эҳсон карямонаст мустағнӣ

دل قانع ز احسان کریمان است مستغنی

Ба оби талхи дарё эҳтиёҷӣ нест гавҳар ро

به آب تلخ دریا احتیاجی نیست گوهر را

Насузад пардаи шарму ҳаёро бодаи равшан

نسوزد پرده شرم و حیا را باده روشن

з оташ нест парвоеи пару боли самандар ро

ز آتش نیست پروایی پر و بال سمندر را

зи оби зиндагии ойӣнаи ҳам зангор ме гирад

ز آب زندگی آیینه هم زنگار می گیرد

Буд зулмати насиб аз чашмаи ҳайвони Сикандар ро

بود ظلمت نصیب از چشمه حیوان سکندر را

Гарон бар хотир озодамардон нест кӯҳи ғам

گران بر خاطر آزادمردان نیست کوه غم

зи бор дил намегардад ду то қомати санавбар ро

ز بار دل نمی گردد دو تا قامت صنوبر را