Ман он ним ки зи дард гарон кунам фарёд

من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

зи санглох чу об равон кунам фарёд

ز سنگلاخ چو آب روان کنم فریاد

Чунин ки гӯши гул аз шабнамаст пурсимоб

چنین که گوش گل از شبنم است پرسیماب

Чаҳ лозимаст дарин гулистон кунам фарёд ?

چه لازم است درین گلستان کنم فریاد؟

зи гирди серумаи нафас гир мешавад овоз

ز گرد سرمه نفس گیر می شود آواز

Чаҳ ҳосиласт ки дар Исфаҳон кунам фарёд ?

چه حاصل است که در اصفهان کنم فریاد؟

Кунам чу реги равони нарми нарми роҳии қатъ

کنم چو ریگ روان نرم نرم راهی قطع

Ҷараси ним ки ба чандин забон кунам фарёд

جرس نیم که به چندین زبان کنم فریاد

зи васл беш з ҳиҷраст биқрории ман

ز وصل بیش ز هجرست بیقراری من

Ба навбаҳори фузун аз хазон кунам фарёд

به نوبهار فزون از خزان کنم فریاد

зи қатъи роҳ маро нест шиквае чу ҷарас

ز قطع راه مرا نیست شکوه ای چو جرس

зи ӣстодагӣ корвон кунам фарёд

ز ایستادگی کاروان کنم فریاد

Садо баланд насозад зи ман кашокаши даҳр

صدا بلند نسازد ز من کشاکش دهر

Камони ним ки зи зӯр оворон кунам фарёд

کمان نیم که ز زور آواران کنم فریاد

намерасад чу ба домони додраси дастам

نمی رسد چو به دامان دادرس دستم

Гуҳ аз замину гуҳ аз осмон кунам фарёд

گه از زمین و گه از آسمان کنم فریاد

Гул аз чаман шуду булбули гузашт ва рафт баҳор

گل از چمن شد و بلبل گذشت و رفت بهار

зи даврӣ ки ман безабон кунам фарёд ?

ز دوری که من بی زبان کنم فریاد؟

намешавад дили маҷнӯни ман тиҳӣ аз дард

نمی شود دل مجنون من تهی از درد

Агар чу силсила бо сад даҳон кунам фарёд

اگر چو سلسله با صد دهان کنم فریاد

з дард нест марои шиквае чу бидрдон

ز درد نیست مرا شکوه ای چو بیدردان

Ки аз табиби ман нотавон кунам фарёд

که از طبیب من ناتوان کنم فریاد

зи ман чу кӯҳ нахезад садо ба танҳоӣ

ز من چو کوه نخیزد صدا به تنهایی

Магар ба ҳамдамӣ дигарон кунам фарёд

مگر به همدمی دیگران کنم فریاد

Куҷост силсилаи ҷунбони нолае соиб ?

کجاست سلسله جنبان ناله ای صائب؟

Ки ҳамчуи чанг ба чандин забон кунам фарёд

که همچو چنگ به چندین زبان کنم فریاد