Фурӯғи гавҳари дил аз сари забони тобад

فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

Сафои боғи зи рухсори боғбони тобад

صفای باغ ز رخسار باغبان تابد

наме тавон ба ҷигари доғи ишқ пинҳон кард

نمی توان به جگر داغ عشق پنهان کرد

Ки нури ин гуҳар аз равзани забони тобад

که نور این گهر از روزن زبان تابد

Магари миёнҷии девор ҷисм бархезад

مگر میانجی دیوار جسم برخیزد

Ки офтоби ту бар пешгоҳи ҷони тобад

که آفتاب تو بر پیشگاه جان تابد

Дарин замонаи ботил касе ки ҳақ гуяд

درین زمانه باطل کسی که حق گوید

Барои хеш чу Мансури ресмони тобад

برای خویش چو منصور ریسمان تابد

Агар чу ғунчаи марои сад забон буд дар ком

اگر چو غنچه مرا صد زبان بود در کام

Ҳиҷоби ишқи ту бар ҳам гуҳи баёни тобад

حجاب عشق تو بر هم گه بیان تابد

Ба нур ақл набардем раҳи зи худ берун

به نور عقل نبردیم ره ز خود بیرون

Магари ситораи дигари зи осмони тобад

مگر ستاره دیگر ز آسمان تابد

Ту гарми ҷилвау соиб ба хӯни худ ғалатад

تو گرم جلوه و صائب به خون خود غلطد

Ки партави ту мабодо ба ин ва он тобад

که پرتو تو مبادا به این و آن تابد