Агар ниқоб азон рӯй дилписанд уфтад

اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

Ба шаҳри сӯхтагони қаҳтӣ сапанд уфтад

به شهر سوختگان قحطی سپند افتد

Ҳавои қомат ӯ фикрро баландӣ дод

هوای قامت او فکر را بلندی داد

Сухан баланд шавад ишқ чун баланд уфтад

سخن بلند شود عشق چون بلند افتد

Ба чашм кам назарони майли оташини мкшид

به چشم کم نظران میل آتشین مکشید

Ки оташӣ ба ҳаводорӣ сапанд уфтад

که آتشی به هواداری سپند افتد

Ба сад чароғи гулу лолаи раҳи буруни набард

به صد چراغ گل و لاله ره برون نبرد

Агар насим дар он турра баланд уфтад

اگر نسیم در آن طره بلند افتد

Мнози пар ба суханҳои оташини соиб

مناز پر به سخنهای آتشین صائب

Забони шамъи дарин анҷуман баланд уфтад

زبان شمع درین انجمن بلند افتد