Зхи ту аз нигаҳи гарми хуш ҷило гардад

زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

Агарчӣ нафас аз ойӣна бесафо гардад

اگرچه نفس از آیینه بی صفا گردد

Ба шеваҳои ту ҳаркас ки ошно шуда аст

به شیوه های تو هرکس که آشنا شده است

Ба ҳайратам ки дигар бо ки ошно гардад

به حیرتم که دگر با که آشنا گردد

зи ҳукми теғи қазои сар наме тавон печид

ز حکم تیغ قضا سر نمی توان پیچید

Вагарна кист азон остон ҷудо гардад ?

وگرنه کیست ازان آستان جدا گردد؟

з тоъатаст фузуни обрӯии тақсираш

ز طاعت است فزون آبروی تقصیرش

Намози ҳаркии зи назораи ?ут қазо гардад

نماز هرکه ز نظاره ات قضا گردد

Дил аз ғубори кудурат камол ме гирад

دل از غبار کدورت کمال می گیرد

Гуҳари зи гирди ятемӣ гаронбаҳо гардад

گهر ز گرد یتیمی گرانبها گردد

Ба нолаҳои парешон умедҳо дорам

به ناله های پریشان امیدها دارم

Ҷудо равад зи камони тиру ҷамъ во гардад

جدا رود ز کمان تیر و جمع وا گردد

зи фикр дона махӯр зери осмони дили хеш

ز فکر دانه مخور زیر آسمان دل خویش

Ба оби хушк маҳоласт Асия гардад

به آب خشک محال است آسیا گردد

Яке шавад з хамӯшӣ ҳазор бегона

یکی شود ز خموشی هزار بیگانه

Ба як сухани ду лаб аз икдгр ҷудо гардад

به یک سخن دو لب از یکدگر جدا گردد

Басои баҳору хазонро ки пушт сар бинад

بسا بهار و خزان را که پشت سر بیند

Чу сарв ҳар ки дарин боғи як қабо гардад

چو سرو هر که درین باغ یک قبا گردد

Биҳишти насяи худ нақд мекунад соиб

بهشت نسیه خود نقد می کند صائب

Агар ба ҳукми қазои одамӣ ризо гардад

اگر به حکم قضا آدمی رضا گردد