зи дарду доғи дили тираи хуш ҷило гардад

ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

зи гулхани оинаи тор босафо гардад

ز گلخن آینه تار باصفا گردد

Яке ҳазор кунад шавқро ҷудои асл

یکی هزار کند شوق را جدایی اصل

Ки қатра сайл шавад сӯии баҳр во гардад

که قطره سیل شود سوی بحر وا گردد

Ту саъй кун ки ба саодати расидагони пайванд

تو سعی کن که به سعادت رسیدگان پیوند

Ки устихон ба ҳумо чун расад ҳумо гардад

که استخوان به هما چون رسد هما گردد

Ба хокбўси ҳаримаш бараҳна ме оянд

به خاکبوس حریمش برهنه می آیند

Касе ки чун ҳарами каъбаи як қабо гардад

کسی که چون حرم کعبه یک قبا گردد

Ба рости хонагии хеш эътимод макун

به راست خانگی خویش اعتماد مکن

Ки тири рости басӣ аз ҳадаф хато гардад

که تیر راست بسی از هدف خطا گردد

Ба эҳтиёт қадам мениҳанд биноён

به احتیاط قدم می نهند بینایان

Ба водӣӣ ки дар ӯ кӯр беАсо гардад

به وادیی که در او کور بی عصا گردد

Ба чораи сози зи бечорагии тавон пайваст

به چاره ساز ز بیچارگی توان پیوست

Амидҳост ба дардӣ ки бедаво гардад

امیدهاست به دردی که بی دوا گردد

Ба оташаст сазовори чеҳраи сахтӣ

به آتش است سزاوار چهره سختی

Ки санги косаи дарюза гадо гардад

که سنگ کاسه دریوزه گدا گردد

Чу сарви ҳарки ба озодагӣ қаноат кард

چو سرو هرکه به آزادگی قناعت کرد

зи бргриз маҳоласт бенаво гардад

ز برگریز محال است بینوا گردد

Агар ба хок нарезӣ ту обрӯии тамаъ

اگر به خاک نریزی تو آبروی طمع

Ба муддаои ту ин ҳафт Асия гардад

به مدعای تو این هفت آسیا گردد

Ба васл каъба расад бедалелу роҳнамо

به وصل کعبه رسد بی دلیل و راهنما

Маро касе ки ба бтхонаҳ раҳнамо гардад

مرا کسی که به بتخانه رهنما گردد

Ба зиндагонӣ ҷовид мерасад чун Хизр

به زندگانی جاوید می رسد چون خضر

Дилӣ ки об азон оташин лақо гардад

دلی که آب ازان آتشین لقا گردد

зи шарм бе самарии пушти ман ду то шуда аст

ز شرم بی ثمری پشت من دو تا شده است

Агарчӣ шохи зи ҷӯши самари ду то гардад

اگرچه شاخ ز جوش ثمر دو تا گردد

Рақибро натавон меҳрбон ба эҳсон кард

رقیب را نتوان مهربان به احسان کرد

Ба туъма кӣ саги девона ошно гардад ?

به طعمه کی سگ دیوانه آشنا گردد؟

Адо ба субҳи биногваш ме тавон кардан

ادا به صبح بناگوش می توان کردن

Сабӯҳе ки дар айёми гул қазо гардад

صبوحیی که در ایام گل قضا گردد

намекунад ба шукри талх , коми худ соиб

نمی کند به شکر تلخ، کام خود صائب

Чу тӯтӣон ба сухани ҳарки ошно гардад

چو طوطیان به سخن هرکه آشنا گردد