з май фурӯғи лаби ёр бештар гардад

ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

зи об , оташи ёқӯти шуъла вар гардад

ز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد

Чаҳ ғами зи захм забонаст хоксоронро ?

چه غم ز زخم زبان است خاکساران را؟

Ба гирди боди хасу хори бол ва пар гардад

به گرد باد خس و خار بال و پر گردد

Ту чун ба ҷилваи мастонаи қади броФрозӣ

تو چون به جلوه مستانه قد برافرازی

Фалак чу сабзаи хобидаи пай сипар гардад

فلک چو سبزه خوابیده پی سپر گردد

Чунон ки субҳ шавад ахтар аз назари пинҳон

چنان که صبح شود اختر از نظر پنهان

зи хандаи рози даҳонаш наҳуфта тар гардад

ز خنده راز دهانش نهفته تر گردد

Яке ҳазор шавад доғ дар дили ғамгин

یکی هزار شود داغ در دل غمگین

Замини сӯхтаи гулшан ба як шарар гардад

زمین سوخته گلشن به یک شرر گردد

Назар ба чашмаи ҳайвон сияҳ наме созад

نظر به چشمه حیوان سیه نمی سازد

зи оби теғи шаҳодати лабӣ ки тар гардад

ز آب تیغ شهادت لبی که تر گردد

намешавад ба заъиф аз қавӣ ситам нарасад

نمی شود به ضعیف از قوی ستم نرسد

Ҳамеша кӯҳи гарон , бор бар камар гардад

همیشه کوه گران، بار بر کمر گردد

Самар ба санг гаронаст бар сабки мағзон

ثمر به سنگ گران است بر سبک مغزان

Ниҳоли мо ба чаҳ умед борвар гардад ?

نهال ما به چه امید بارور گردد؟

Чаро зи мардуми бегона мардумӣ ҷӯяд ?

چرا ز مردم بیگانه مردمی جوید؟

Ба чашми ҳаркии раги хоб нештар гардад

به چشم هرکه رگ خواب نیشتر گردد

Дар биҳишт гушойанд бар Рахши соиб

در بهشت گشایند بر رخش صائب

Маро ба майкадаи ҳаркас ки роҳбар гардад

مرا به میکده هرکس که راهبر گردد