Гули изори ту беоб ва тоб ме гардад

گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد

Саводи зулфи ту мавҷ сароб ме гардад

سواد زلف تو موج سراب می‌گردد

Табассуми ту ба ин чошнӣ нахоҳад монад

تبسم تو به این چاشنی نخواهد ماند

Шароби лаъли ту по дар рикоб ме гардад

شراب لعل تو پا در رکاب می‌گردد

Маро аз он лаб мегаван ба бӯса Эй дарёб

مرا از آن لب میگون به بوسه‌ای دریاب

Ки дам ба дами мазаи ин шароб ме гардад

که دم به دم مزه این شراب می‌گردد

Ба ҷустуҷӯии лабати оби Хизри гирди ҷаҳон

به جستجوی لبت آب خضر گرد جهان

Аннани гусаста чу мавҷ сароб ме гардад

عنان گسسته چو موج سراب می‌گردد

Дарин муҳӣт ки теғи бараҳна муваҷҷаҳ ӯст

درین محیط که تیغ برهنه موجه اوست

Ғурури пардаи чашм ҳубоб ме гардад

غرور پرده چشم حباب می‌گردد

Фиғон ки шабнам бе обрӯи дарин гулшан

فغان که شبنم بی‌آبرو درین گلشن

Миёнаи гулу булбул ҳиҷоб ме гардад

میانه گل و بلبل حجاب می‌گردد

зи ваъдааш дили пуризтироб таскин ёфт

ز وعده‌اش دل پراضطراب تسکین یافت

Ақиқ дар даҳани ташна об ме гардад

عقیق در دهن تشنه آب می‌گردد

Ба зулфи чашм батонро тавваҷуҳ дигараст

به زلف چشم بتان را توجه دگرست

Ки фитнаи гирди сар инқилоб ме гардад

که فتنه گرد سر انقلاب می‌گردد

Ба санги нохун ҳар ташнаи лаб ки ме ояд

به سنگ ناخن هر تشنه‌لب که می‌آید

Даҳони обилаи мо пуроб ме гардад

دهان آبله ما پرآب می‌گردد

Турои зи дағдаға нон накард фориғи бол

ترا ز دغدغه نان نکرد فارغ‌بال

На Асия ки ба чандин шитоб ме гардад

نه آسیا که به چندین شتاب می‌گردد

Тапидани дили ушшоқ ихтиёрӣ нест

تپیدن دل عشاق اختیاری نیست

Ба тозӣонаи оташ кабоб ме гардад

به تازیانه آتش کباب می‌گردد

зи ашки ман ҷигари баҳри он чунон шуд гарм

ز اشک من جگر بحر آن‌چنان شد گرم

Ки дар даҳони садафи гавҳар об ме гардад

که در دهان صدف گوهر آب می‌گردد

Ба боли коғазии ақл май пурми соиб

به بال کاغذی عقل می‌پرم صائب

Дар он чаман ки самандар кабоб ме гардад

در آن چمن که سمندر کباب می‌گردد

Чаҳ фикрҳои латифаст ин дигар соиб

چه فکرهای لطیف است این دگر صائب

Ки гули зи шарми ту дар ғунча об ме гардад

که گل ز شرم تو در غنچه آب می‌گردد