Ба дидаи об агар аз офтоб ме гардад

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

Дил аз назора рӯй ту об ме гардад

دل از نظاره روی تو آب می‌گردد

зи хираи чашмии ман офтоб ме ларзид

ز خیره چشمی من آفتاب می‌لرزید

Кунун зи зарра ба чашми ман об ме гардад

کنون ز ذره به چشم من آب می‌گردد

Арақ накардани рӯйиши з беҳиҷобӣ нест

عرق نکردن رویش ز بی‌حجابی نیست

Ситораи маҳви дарин офтоб ме гардад

ستاره محو درین آفتاب می‌گردد

Ҳиҷоби ошиқу маъшӯқ парда ҳастӣ аст

حجاب عاشق و معشوق پرده هستی است

Каттон чу рехти зи ҳам моҳтоб ме гардад

کتان چو ریخت ز هم ماهتاب می‌گردد

Рахши зи бодаи гулранг чун барафрӯзад

رخش ز باده گلرنگ چون برافروزد

Ба чашми ҳалқаи он зулф об ме гардад

به چشم حلقه آن زلف آب می‌گردد

зи хомии он ки дар ӣнҷо ба доғ ишқ насӯхт

ز خامی آن که در اینجا به داغ عشق نسوخت

Дар офтоби қиёмат кабоб ме гардад

در آفتاب قیامت کباب می‌گردد

Сиррӣ ки нест зи ҳушу хиради гарони соиб

سری که نیست ز هوش و خرد گران صائب

Сабки зи касби ҳаво чун ҳубоб ме гардад

سبک ز کسب هوا چون حباب می‌گردد