Агар баҳонаи Тифлон тамом ме гардад

اگر بهانه طفلان تمام می گردد

Ба бӯсаи ҳам лаби лаъли ту ром ме гардад

به بوسه هم لب لعل تو رام می گردد

Умедҳо ба лабаши доштам , надонистам

امیدها به لبش داشتم، ندانستم

Ки ин қадаҳ ба чашедан тамом ме гардад

که این قدح به چشیدن تمام می گردد

Ба ошиқони сияҳи рӯзи ханда бидрдӣ аст

به عاشقان سیه روز خنده بیدردی است

Туро ки субҳи биногваш шом ме гардад

ترا که صبح بناگوش شام می گردد

Шаванд одамиёни Тифли машраб аз перӣ

شوند آدمیان طفل مشرب از پیری

Дарин чамани самари пухта хом ме гардад

درین چمن ثمر پخته خام می گردد

Ту чун ба ҷилваи заминро зи бодаи оби диҳӣ

تو چون به جلوه زمین را ز باده آب دهی

Уфуқ ба даври замини хат ҷом ме гардад

افق به دور زمین خط جام می گردد

Агарчӣ лоғарӣ , аз фарбеҳӣ умед мабар

اگرچه لاغری، از فربهی امید مبر

Ки дар ду ҳафтаи маи нав тамом ме гардад

که در دو هفته مه نو تمام می گردد

Чунин ки май пурд аз баҳри сайди чашми туро

چنین که می پرد از بهر صید چشم ترا

зи хоки ҳирси ту афзӯн чу дом ме гардад

ز خاک حرص تو افزون چو دام می گردد

Камоли ншأаҳи аснон ба меҳр хомӯшӣ аст

کمال نشأه اسنان به مهر خاموشی است

Хами шароб ба хиштӣ тамом ме гардад

خم شراب به خشتی تمام می گردد

Шавад зи танги шукри соиби он қадр гуё

شود ز تنگ شکر صائب آنقدر گویا

Ки ризқи тӯтии ширин калом ме гардад

که رزق طوطی شیرین کلام می گردد