Дар ҳавои ком дунё мефишонӣ ҷон чаро ?
در هوای کامِ دنیا می‌فشانی جان چرا؟
намекунӣ дар роҳи бути сайди ҳарами қурбон чаро ?
می‌کنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟
Чист асбоби ҷаҳон то дил ба он бандад касе ?
چیست اسبابِ جهان تا دل به آن بندد کسی؟
намекунӣ зуннорро шерозаи қуръон чаро
می‌کنی زنّار را شیرازهٔ قرآن چرا
Дар биёбони адам бетӯша рафтан мушкил аст
در بیابانِ عدم بی توشه رفتن مشکل است
Нестӣ дар фикри тухми афшонӣ эй деҳқон чаро
نیستی در فکرِ تخم‌افشانی ای دهقان چرا
Ҳеҷ қуфлӣ нест накушояд ба оҳи нимшб
هیچ قفلی نیست نگشاید به آهِ نیمشب
Мондае дар уқдаи дили ӣнқадари ҳайрон чаро
مانده‌ای در عقدهٔ دل اینقدر حیران چرا
Дайн ба дунёии ?данӣ додан на кор оқил аст
دین به دنیای دَنی دادن نه کارِ عاقل است
Май диҳии Юсуф ба сими қалб эй нодон чаро
می‌دهی یوسف به سیمِ قلبِ ای نادان چرا
Ҳеҷ мизонеи дарин бозор чун инсоф нест
هیچ میزانی درین بازارِ چون انصاف نیست
Гавҳари худро намесанҷӣ ба ин мизон чаро
گوهرِ خود را نمی‌سنجی به این میزان چرا
Аз басират нест гавҳарро бадал кардан ба хок
از بصیرت نیست گوهر را بدل‌کردن به خاک
Обрӯии хеш май резӣ барои нон чаро
آبروی خویش می‌ریزی برای نان چرا
Ханда кардани рахна дар қасри ҳаёт афкандан аст
خنده‌کردن رخنه در قصرِ حیات افکندن است
Май шӯй аз ҳар насимии ҳамчуи гули хандон чаро
می‌شوی از هر نسیمی همچو گل خندان چرا
Одамиро аждаҳое нест чун тӯли амл
آدمی را اژدهایی نیست چون طول‌ِ امل
Бемуҳобо май рӯй дар коми ин събон чаро
بی‌محابا می‌روی در کامِ این ثعبان چرا
Нони ҷӯи хур , дар биҳишти сайри чашмӣ сайр кун
نانِ جو خور، در بهشتِ سیر‌چشمی سِیر کن
Май хурии хӯн аз барои неъмати алвон чаро
می‌خوری خون از برای نعمتِ الوان چرا
Дард мегардад даво чун Комронӣ ме кунад
درد می‌گردد دوا چون کامرانی می‌کند
Май кашии нози табибу миннати дармон чаро
می‌کشی نازِ طبیب و منتِ درمان چرا
Зуд дар гул менишинад киштии сангини рикоб
زود در گِل می‌نشیند کشتیِ سنگین رکاب
Чорпҳлў мекунӣ танро , зи обу нон чаро
چارپهلو می‌کنی تن را، ز آب و نان چرا
Май кашанди обои ълўиٰи интизори мақдамат
می‌کِشند آبای عُلویٰ انتظارِ مقدمت
Мондае дарбанди ин гаҳвора чун Тифлон чаро
مانده‌ای دربندِ این گهواره چون طفلان چرا
Чашми иқболи Сикандари ташна дидор туаст
چشمِ اقبالِ سکندر تشنهٔ دیدارِ توست
Дар сиёҳии мондае , эй чашмаи ҳайвон чаро
در سیاهی مانده‌ای، ای چشمهٔ حیوان چرا
Чашм бар роҳ ту дорад тоҷи заррини шаҳон
چشم بر راهِ تو دارد تاجِ زرینِ شهان
Бар садафи часбидае , эй гавҳари рахшон чаро
بر صدف چسبیده‌ای، ای گوهرِ رخشان چرا
Каъба дар домони шабгири баланд афтода аст
کعبه در دامانِ شبگیرِ بلند افتاده است
Пои худ печидае чун кӯҳ дар домон чаро
پای خود پیچیده‌ای چون کوه در دامان چرا
Баҳри як дами зиндагонӣ , чун ҳубоби шӯхи чашм
بهر یک دم زندگانی، چون حبابِ شوخ‌چشم
намекунӣ паҳлуи тиҳӣ аз баҳр бепоён чаро
می‌کنی پهلو تهی از بحرِ بی‌پایان چرا
Тарки ҳайвонӣ , ба ҳайвоноти ҷон бахшӣдан аст
ترکِ حیوانی، به حیوانات جان‌بخشیدن است
Хешро маҳрӯм май дории азин эҳсон чаро
خویش را محروم می‌داری ازین احسان چرا
Соҳили баҳр таманно нест ҷузи коми наҳанг
ساحلِ بحرِ تمنّا نیست جز کامِ نهنگ
Май рӯй соиби дарин дарёӣ бепоён чаро ?
می‌روی صائب درین دریای بی‌پایان چرا؟