Туро касе ки ба гулгашти бӯстони орад

ترا کسی که به گلگشت بوستان آرد

Хати мусалламии боғ аз хазони орад

خط مسلمی باغ از خزان آرد

Худо ба он лаби ҷон бахш бахшад инсофӣ

خدا به آن لب جان بخش بخشد انصافی

Ки бӯсае надиҳад то марои бҷони орад

که بوسه ای ندهد تا مرا بجان آرد

Чу машриқ аз нафасаш олимӣ шавад равшан

چو مشرق از نفسش عالمی شود روشن

Ҳадис рӯй ту ҳаркас ки бар забони орад

حدیث روی تو هرکس که بر زبان آرد

Ҳиҷоб рӯй ърқноки ёр , наздик аст

حجاب روی عرقناک یار، نزدیک است

Ки печу тоб ба гавҳари зи ресмони орад

که پیچ و تاب به گوهر ز ریسمان آرد

намекашад з раҳ оварад хештани хиҷлат

نمی کشد ز ره آورد خویشتن خجلت

Ба Юсуфи оинаи он кас ки армағони орад

به یوسف آینه آن کس که ارمغان آرد

Якеаст ҳарфи бузургон , қиёс кун аз кӯҳ

یکی است حرف بزرگان، قیاس کن از کوه

Ки ҳарчӣ май шунӯд бар забони ҳамон орад

که هرچه می شنود بر زبان همان آرد

Ба барг сабз кунад ёди боғбони соиб

به برگ سبز کند یاد باغبان صائب

Сухан ба аҳли сухани ҳаркии армағони орад

سخن به اهل سخن هرکه ارمغان آرد