Ҷузи он даҳан ки азуи хандаи сари буруни орад

جز آن دهن که ازو خنده سر برون آرد

Ки дидаи писта ки аз худ шукри буруни орад ?

که دیده پسته که از خود شکر برون آرد؟

Фиғон ки тавқи гаулӯгири ишқ , қамарӣ ро

فغان که طوق گلوگیر عشق، قمری را

Амони надод ки аз байзаи сари буруни орад

امان نداد که از بیضه سر برون آرد

Дил аз азизии ғурбат наме тавон бардошт

دل از عزیزی غربت نمی توان برداشت

зи гавҳари об маҳоласт сари буруни орад

ز گوهر آب محال است سر برون آرد

Бурун намеравад аз миҷмари ту накҳати авд

برون نمی رود از مجمر تو نکهت عود

зи маҳфили ту касе чун хабари буруни орад ?

ز محفل تو کسی چون خبر برون آرد؟

Ба рӯй сахти тавон хурда аз бахил гирифт

به روی سخت توان خرده از بخیل گرفت

Ки оҳан аз дили хорои шарари буруни орад

که آهن از دل خارا شرر برون آرد

Агар зи кунҷи қаноати қадам бурун нанаҳй

اگر ز کنج قناعت قدم برون ننهی

Чу анкабути турои ризқи пари буруни орад

چو عنکبوت ترا رزق پر برون آرد

Ту биҷгр кунӣ андеша аз аҷал , варна

تو بیجگر کنی اندیشه از اجل، ورنه

зи шавқи роҳи фанои мӯри пари буруни орад

ز شوق راه فنا مور پر برون آرد

Ҳазор нохуни тадбир ғӯта зад дар хӯн

هزار ناخن تدبیر غوطه زد در خون

Ки то зи уқдаи зулфи ту сари буруни орад

که تا ز عقده زلف تو سر برون آرد

Ҳамон зи шавқи дил хеш мехӯрд соиб

همان ز شوق دل خویش می خورد صائب

Агар зи ҷайби гуҳари риштаи сари буруни орад

اگر ز جیب گهر رشته سر برون آرد